Dü Cihan Arası Dirinin ŞARI. Daha Ala eder, İrşad'a Karı...!

Diri hiç yurdunda meyit ola mı? Olmaz demekle dil, şuhut ola mı ? Baksa, içreden kabul bula mı ? Kabulü ihvanda zeval ola mı? Dü cihan arası dirinin şarı Daha alâ eder , irşada kârı Makamı Mustafa, gördünse anı Görenin ahdinde rücu ola mı ? Nizamı süphanı eksik mi sandın Dirinin makamı boşta mı sandın Cennet mekan deyu idrak mı sandın Diri incinen de , i-kaz ola mı ? Niceler dediler diridir, Hay’dır Kelamın zevkini sandılar meydir Zevki aşk sanmak, bu nice haldir Sofrası ledünde ,kaşık ola mı ? Mana madde değil, aklın ölçemez Kadılar mollalar libas biçemez Evliya sadrına zannın eremez Arı yapmaz bala,dahlin ola mı? Ahdin Çalab alır , eli diriden Veli nasip almaz ,ahde beliden Asra zeval olur , ilmi ati- den Dirinin şarında ezber ola mı ? Hay demine idraksız nice niyetin Ezberden cüdadır, yolda diyetin Suret sanma gerek, içre ru’yetin Beli deyen yok sa, dilin ola mı ? İsmail Yunus olu, Pir Galib’de görür Muhibler mihrapta, Ol diri görür Hay deminde Burhan’ı, idrakta görür Kabulün olmadan, basar ola mı ?