ԱՍՏԾՈ ԿԱՄՔԸ ԳՏԻՐ ԱՍՏՎԱԾԱՇՆՉՈՒՄ, ԻՍԿ ՆՇԱՆԸ ՁԵՐ ՊԱՏՇԳԱՄԲԻՑ ԵՐԵՎՈՒՄ Է։ ՏԵՐ ԱՌՆԱԿԻ ՀՈՐԴՈՐԸ ՀԱՎԱՏԱՑՅԱԼԻՆ։

Խոսնակ՝ Տեր Առնակ քահանա Հարությունյան Հատված ամեն հինգշաբթի երեկոյան ժամերգությունից հետո Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցում տեղի ունեցող հոգևոր զրույցից։ օրենսգետներն ու փարիսեցիները Քրիստոսից նշան էին հայցում՝ իբրև թե Նրան հավատալու համար: Քրիստոս նրանց ասաց. «Չար և շնացող ազգը նշան է փնտրում, այլ նշան չի տրվի նրան, բայց միայն Հովնան մարգարեի նշանը, որովհետև ինչպես Հովնանը երեք օր ու երեք գիշեր կետի փորի մեջ էր, նույնպես և մարդու Որդին երկրի ընդերքում՝ երեք օր ու երեք գիշեր» (Մատթեոս 12:39, 40): Մեր Տերն այդ ժամանակ խոսում էր Իր հարության մասին, որը նույնպես ոչինչ չփոխեց հրեա ազգի մեջ, հատկապես փարիսեցիների ու քահանաների մեջ: Աստծո Որդին մարմնացավ և մարդացավ, ապրեց նրանց մեջ և քարոզեց, բժշկություններ և հրաշքներ գործեց, խաչվեց, թաղվեց և հարություն առավ, սակայն կրկին ոչինչ չփոխվեց հրեաների հոգիներում և մտքերում, քանի որ նրանք առ այսօր սպասում են իրենց մեսիային: Հիշում ե՞ք, երբ Հովհաննես Մկրտիչը բանտում էր, իր աշակերտներին ուղարկեց Քրիստոսի մոտ հարցնելու. «Դո՞ւ ես, որ գալու էիր, թե՞ ուրիշին սպասենք» (Մատթեոս 11:3): Հիսուս հասկացավ և օգնեց նրանց ճշմարտությունը խաբեությունից զանազանել. «Գնացեք պատմեցե՛ք Հովհաննեսին, ինչ որ դուք լսեցիք և տեսաք. կույրերը տեսնում են, կաղերը քայլում, բորոտները մաքրվում, խուլերը լսում, մեռելները հառնում և աղքատներին քարոզվում է Ավետարանը: Եվ երանի՜ նրան, ով Իմ պատճառով չի գայթակղվում» (Մատթեոս 11:4-6): Ինչպես տեսնում ենք, Հովհաննեսի հարցը չի հարուցում Տիրոջ բարկությունը, այլ հակառակը, Նա ուղղորդում է աշակերտներին, օգնում է հասկանալու և հավատալու Իրեն, որ իսկապես Աստծո Որդին է. «Ծառն իր պտղից է ճանաչվում» (Մատթեոս 12:33): Քրիստոս նրանց ուշադրությունը հրավիրում է Իր գործերի վրա: Նա երբեք և ոչ մի պարագայում մարդկային մեղանչական սայթաքումներ չունեցավ: Իբրև մարդ քաղց զգաց, հաց կերավ, լաց եղավ, սակայն երբևէ մեղք չգործեց և դա էլ ուսուցանեց: Նրա թե՛ վարդապետությունը, թե՛ հրաշքներն ու բժշկությունները, խաչելությունն ու հարությունը մեկ նպատակ էին հետապնդում՝ մարդու փրկությունը: Նրա խոսքերն ու գործերը չէին հակասում իրար: Նրա Ավետարանը քարոզվել և առ այսօր քարոզվում է ողջ աշխարհում: Նա ինքնակոչ սուտ մարգարե չէ, այլ Ճշմարիտ Աստծո Որդին: Քրիստոս՝ մեր Տերը, մերժում է հրաշքներ և նշաններ ցույց տալ, որովհետև գիտեր նրանց սրտերը: Նա անթերի մարդ է և կատարյալ Աստված, սակայն Նրան հավատալ չցանկացան այն մարդիկ, որոնք իրենց համարում էին Աստծու օրենքի գիտակները, որոնք շատ լավ գիտեին մարգարեների և օրենքների գրքերը, սակայն այնպես կույր էին, որ չէին տեսնում, որ իրենց առջև կանգնած է այն Մեսիան, որի մասին նրանք դարեր շարունակ երազում էին, որ պետք է գա և փրկություն բերի իրենց համար: Հիսուս նրանց ի պատասխան ասում է. «Նինվեի մարդիկ դատաստանի ժամանակ այս ազգի դեմ պիտի դուրս գան և դատապարտեն նրան, քանի որ նրանք Հովնանի քարոզությամբ ապաշխարեցին. և ահավասիկ այստեղ Հովնանից մեծը կա: Հարավի Դշխոն դատաստանի ժամանակ պիտի դուրս գա այս ազգի դեմ և պիտի դատապարտի նրան, որովհետև նա երկրի ծագերից եկավ լսելու Սողոմոնի իմաստությունը. և ահա այստեղ Սողոմոնից մեծը կա» (Մատթեոս 12:41, 42): Փարիսեցիներն ու օրենսգետները մշտապես քննողաբար և մերժողաբար մոտեցան Աստծո Մարդացյալ Բանին՝ հոգու աչքերի կուրությամբ չտեսնելով, չհավատալով և չընդունելով Հիսուս Քրիստոսին՝ ողջ աշխարհի Փրկչին: Մի անգամ էլ նրանք հարցրին Հիսուսին, թե ինչ իշխանությամբ է անում: Տերը մերժեց նրանց պատասխանել, քանի որ տեսավ նրանց խորամանկությունը, անազնվությունը, անարդարությունը: Մինչդեռ Նա գովում և դրվատում էր Իրեն փնտրողների ու Իր Աստվածային Զորությանը հավատացողների հավատքն ու համառությունը: Երկու հակադիր բանակ, մեկը՝ Աստծուն հավատացող, մյուսը՝ մերժող, մեկը Աստծուն հետևում էր սովորելու և փրկվելու համար, մյուսը ցանկանում էր ոչնչացնել Նրան՝ որպես «Աստծուն հայհոյողի»: Աղբյուրը՝ www.surbzoravor.am/post/view/ayl-nshan-chi-trvi-nran-bayc-miayn-hovnan-margarei-nshany #աստծոկամք, #աստծուցնշան, #ՏերԱռնակ, #հոգևորզրույց, #քարոզ, #ՍուրբԳրիգորԼուսավորիչ, #եկեղեցի, #Երևան, #Հայաստան, #քահանա, #զրույց