Socjalizm, komunizm, Wasilewska i PRL

Przed wojną socjaliści i komuniści czuli do siebie niechęć a czasami nawet nienawiść. Czy Wanda Wasilewska była socjalistką czy komunistką? A jaka była powojenna Polska: socjalistyczna czy komunistyczna? Może w ogóle nie było żadnych różnic między jednym i drugim? Jakie były różnice programowe między komunistami a socjalistami. W mojej młodości, czyli w latach 80. powiadano, czym się różni socjalizm od komunizmu. W socjalizmie każdemu według jego pracy, w komunizmie każdemu według jego potrzeb. Można by więc uznać, że przynajmniej przywódcy partii żyli już w komunizmie. Na tle społeczeństwa władzy bowiem w zasadzie niczego nie brakowało. PRL zatarł różnice między socjalizmem a komunizmem. Władze powoływały się na to, że wprowadzamy w Polsce socjalizm - choć same, z niewieloma wyjątkami, z partią socjalistyczną nie miały nic wspólnego. Powojenna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza powstała ze zjednoczenia skupiającej komunistów Polskiej Partii Robotniczej i socjalistów Polskiej Partii Socjalistycznej. Wydawałoby się, że socjaliści mieli równoprawne wpływy w PZPR. Nic jednak bardziej mylnego. Zjednoczenie to raczej pożarcie PPS przez PPR. Przed zjednoczeniem pozbyto się spośród socjalistów tych najbardziej niewygodnych. Ale ważniejsze było coś innego - powojenna PPS to strzępy przedwojennej PPS. Powojennych socjalistów, pod wodzą Józefa Cyrankiewicza, uważano za całkowicie uzależnionych od komunistów. Słynni działacze - jak Kazimierz Pużak - nie wstąpili do powojennej PPS. Ale dla polskich komunistów powoływanie się na tradycje socjalistyczne było propagandowo bardzo wygodne. Socjaliści bowiem kojarzyli się Polakom lepiej kojarzyli się od komunistów. Komuniści przecież nigdy w swoich szeregach nie mieli polityka tej rangi co Józef Piłsudski. Komuniści często kojarzyli się z sowieckimi agentami. Fundamentalna różnica między socjalistami a komunistami to podejście do demokracji. Socjaliści zakładali, że wszelkie przemiany należy przeprowadzać w sposób demokratyczny, korzystając z parlamentaryzmu i powszechnego prawa głosu. Komuniści zaś uważali, że odpowiednią drogą jest rewolucja. Czyli najprościej mówiąc: mordowanie ludzi. Żeby pewnej grupie ludzi żyło się lepiej, należało innych wymordować. Ze społeczeństwa należało krwawo wyeliminować przeciwników, aby zaprowadzić swoje rządy. Kiedyś zapytałem Kazimierza Mijala, jednego z najbardziej "betonowych" komunistów: Ilu ludzi można wymordować, żeby innym żyło się lepiej. Towarzyszu, powiedział, bo on do wszystkich do końca życia tak się zwracał, towarzyszu, nie chodzi o liczby, chodzi o rewolucję. Tej nie da się przeprowadzić bezkrwawo. Francuska rewolucja burżuazyjna też była krwawa. Socjaliści nie zamierzali mordować - to ich zasadniczo odróżniało od komunistów. _________________________ Strona autora: https://www.piotrlipinski.pl Facebook:   / pilmedia   Twitter:   / piotrlipinski   Instagram:   / piotrlipinski   TikTok -   / historielipinskiego   __________________________ Książki w wydawnictwie "Czarne" - https://czarne.com.pl/katalog/autorzy... __________________________ Piotr Lipiński – rocznik 1967. Za sprawą reportażu „Mięso, a w środku rzeźnik” znalazł się wśród stu najlepszych polskich reporterów XX wieku. Przez niemal dwadzieścia lat związany z „Gazetą Wyborczą”. Specjalizuje się w historii polskiego komunizmu. Publikował w pismach „Polityka”, „Po prostu”, „Press”, „Kontynenty”, „Na Przełaj”. „Radar” „Corriere della Sera”, „Lidove Noviny”. Autor kilkunastu reporterskich książek opowiadających o Polsce Ludowej. W ostatnich latach ukazywały się głównie w wydawnictwie „Czarne”. To biografie władców PRL-u: "Cyrankiewicz. Wieczny premier" (nominacja do nagrody historycznej imienia Kazimierza Moczarskiego), "Bierut. Kiedy partia była bogiem" (nominacja do Kryształowej Karty Polskiego Reportażu), "Gomułka. Władzy nie oddamy" oraz najnowsza "Wasilewska. Czarno-biała" (premiera sierpień 2023). W wydawnictwie „Czarne” ukazały się również "Bicia nie trzeba było ich uczyć" – o procesie zbrodniarza stalinowskiego Adama Humera oraz "Kroków siedem do końca. Ubecka operacja, która zniszczyła podziemie" (nominacja do Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza). Ponadto "Niepowtarzalny urok likwidacji", zbiór reportaży o Polsce lat dziewięćdziesiątych. Kilkakrotnie wyróżniany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich i nominowany do nagrody Grand Press. Laureat nagrody Prezesa Stowarzyszenia Filmowców Polskich za zrealizowany dla TVP 1 dokument "Co się stało z polskim Billem Gatesem". To historia słynnego informatyka Jacka Karpińskiego, opisana w książce "Geniusz i świnie". Prywatnie Piotr Lipiński to technologiczny gadżeciarz, triathlonista i fotograf.