Kantuz (Benito Lertxundi)

Kantuz sortu naiz eta kantuz nahi bizi, Kantuz igortzen ditut nik penak IHESI; kantuz izan dudano zerbait irabazi, kantuz gostura ditut guziak iretsi. kantuz ez dute beraz hiltzea merezi? Kantuz iragan ditut gau eta egunak; kantuz ekarri ditut griak Lanak eta; kantuz biltzen nituen aldeko Lagunak: kantuz eman dauztate, Obra gabe, famak; kantuz hartuko nauia zeruko Jaun Onak! Kantuz eman izan tut zonbaiten Berriak, kantuz atseginekin erranez egiak; kantuz egin baititut usus afruntuiak, kantuz aitortzen ditut ene bekatuiak; katuz eginen ditut nik penitzentziak. Kantuz eginez geroz munduian sortzia, egin behar dut kantuz, ontsalaz, hiltzia; kantuz emaiten badaut Jainkoak grazia, kantuz idekiko daut San Pierrek Atia, kantuz egin dezadan zeruan sartzian ... Kantuz ehortz nezate, hiltzen naizenian, kantuz ene lagunek harturik airian; kantuz Ariko zaizkit lurrean sartzian; kantuz Frango utziko diotet munduian, kantuz ha diten beti nitaz oroitzian.