ORUÇ (savm - siyam) gerçekten Yememek–İçmemek midir? | WQT

Kur’an’a göre S’ıyâm, geleneksel biçimde yeme–içmeden uzak durmayı ifade eden bir ritüel değil; bireyin ve toplumun yapısal bütünlüğünü zedeleyen her türlü “şer”den uzaklaşmayı, adaletsizlik süreçlerini durdurmayı ve sürekli bir öz-disiplin çerçevesi içinde Taqva bilincine ulaşmayı amaçlayan kapsamlı bir etik–ahlaki düzenleme rejimidir. Kilit Anlamlar : Nisâ = Toplumda kaynak, güç, nüfuz ve imkân bakımından zayıf, korunması gereken ve güçlü kesimlere bağımlı olan kırılgan sınıf. Cinsiyet değil, durum tanımıdır. Bu kesim kadınları da içerebilir, ancak sadece kadınlarla sınırlı değildir. Şehru Ramazan = Ayette takvimsel bir ayı değil; Hicrî takvimin henüz teşekkül etmediği bir dönemde ay adlarının mevsimsel-doğal koşullara göre belirlendiği ve metinde belirli bir ayı işaretleyen ‘el/eş-şehr’ belirteci bulunmadığı için belirli niteliklere sahip bir zaman dilimini ifade eder. Ve Kulū Veşrabū = “Kulū” fiilinin Kur’an’da yemek için değil, başka ayetlerde “malları haksız yere tüketmek” anlamında kullanılması; “Veşrabū”nun ise bir şeyin insanın içine işleyip benliğe yerleşmesini ifade etmesi sebebiyle, bu ifade “size sunulan imkânlardan yararlanın ve Allah’ın hidayetini içinize sindirin” anlamını taşır. El-ebyaḍu ve El-esvedi = Burada “beyaz”, açık ve seçilebilir olanı; “siyah” ise karanlık ve ayırt edilemeyeni temsil eder. Dolayısıyla ifade, hakikatin beyaz gibi belirgin olan yönü ile siyah gibi karanlık ve belirsiz kalan yönünün birbirinden ayrılması anlamına gelir. AÇIKLAMALAR : 1) Bunalım için zaten fitne, fesat, sakim gibi kelimeler varken neden Ramazan kullanılsın? Öncelikle "Şehru Ramazan"ı sadece bunalım olarak değil, insanlığın yanma derecesinde zorluklar yaşadığı; adaletsizliklerin, baskıların arttığı; ahlaki ve etik değerlerin ciddi biçimde aşındığı herhangi bir dönemi olarak anlamalıyız. Kur’an da zaten böyle bir çalkantı, zulüm ve ahlaki çöküş döneminde indirilmiştir. Neden Başka Kelimeler Değil de "Ramazan"? (Nitelik Farkı) Kur’an’da her kelime, bir durumun farklı bir boyutunu ve şiddetini karşılar: Fitne: Bir imtihan ve karmaşa halidir. Fesat: Bir şeyin dengesinin bozulmasıdır. Sakim (İbrahim kıssasındaki): Fikirsel sancı, bir konudaki huzursuzluk ve arayış halidir. Ramazan: Sözlük anlamıyla "kızgın güneşin yeri yakması, kavurması"dır. Kur’an bu kelimeyi seçerek bize "yakıcı darlık" boyutunu anlatır. Tıpkı "Salat"ın dayanışma, "Siyam"ın dizginleme olması gibi; Ramazan da o sürecin niteliksel (kavurucu) şiddetini belirler. Kur’an bir kavramı açıklarken farklı kelimeler kullanması, o kavramın kendi özel anlamını yok etmez; aksine o durumun spesifik bir türünü (yürekleri yakan, çaresiz bırakan halini) tanımlar. 2) "Eyyamen Ma'dudat" Yanılgısı İlgili videonun (   • ORUÇ (savm - siyam) gerçekten Yememek–İçme...  ) 13.dakikasında detaylandırıldığı üzere; "Eyyamen Ma'dudat" sadece "birkaç gün" demek değildir. Kur'an terminolojisinde 'ma'dudat', "önceden belirlenmiş, sabitlenmiş ve kesinleşmiş bir sistemi/adımı" ifade eder. Yani takva yolunda siyam (dizginleme) yapmak, ucu açık bir eylem değil; vahiyle çerçevesi çizilmiş, sabit bir disiplin rejimidir. İşte bu yüzden Bakara 185'te bu sürece atıf yapılırken başına "elif-lam" gelerek "Eş-Şehr" denmiştir; çünkü hangi durumda, hangi sabit sistemle (eyyamen ma'dudat) dizginleme yapılacağı Kur'an'da "belirlenmiş ve kesinleşmiştir.” 3) "Elif-Lam" ve "Bilinirlik" Meselesi "Ne zaman geleceği belli olmayan bunalıma/zorlu-sıkıntılı sürece/adaletsiz döneme 'bilinen' (elif-lamlı) denir mi?" sorusunun çözümü yine ayetin içindedir: Ayetin başında "Ramazan" kelimesi nekra (belirsiz) bir nitelik olarak girer. Hemen ardından gelen "Eş-Şehr" (O Süreç) ifadesindeki elif-lam, o takvimi değil, "içinde vahy-i Kur’an’ın inzal olduğu o malum süreci" işaret eder. Yani "bilinen", takvimdeki 9. ay değil; "Kur’an’ın çözümü olduğu o yakıcı/kavurucu sorun"dur. Kur’an hangi soruna şifa olarak inmişse, o sorun "bilinen" (marife) sorundur. "Bu anlayışla 'elif-lam' (belirlilik), takvimdeki bir aya değil; bizzat o ayette özellikleri (hidayet ve furkan) sayılan 'o malum yangına/yakıcı sürece' işaret ederek onu bilinir (marife) kılmaktadır. SONUÇ olarak, Ramazan'ın statik bir takvim ayini değil, yeryüzündeki yangınları (Ramazan'ı) vahyin pınarıyla söndürme eylemi (siyam) olduğu açıkça görülmektedir. Kur’an’a göre S’ıyâm, geleneksel biçimde yeme–içmeden uzak durmayı ifade eden bir ritüel değil; bireyin ve toplumun yapısal bütünlüğünü zedeleyen her türlü “şer”den uzaklaşmayı, adaletsizlik süreçlerini durdurmayı ve sürekli bir öz-disiplin çerçevesi içinde Taqva bilincine ulaşmayı amaçlayan kapsamlı bir etik–ahlaki düzenleme rejimidir. Kur’an’da Savm ve Siyam'ın Anlamı ve Kullanım Alanları 00:00:00 Meryem/19:26 00:07:15 Ahzab/33:35 00:09:20 Bakara/2:183 00:13:38 Bakara/2:184 00:19:51 Bakara/2:185 00:26:51 Bakara/2:186 00:29:26 Bakara/2:187 00:38:50 Sonuç 00:40:39 Kaynak ve İletişim Kaynaklar : 04.04.2023 Sayyam & Saum Full Video    • Sayyam & Saum  Full Video   quranthinkers.com/sayyam-ramadan-as-per-quran