អាថ៌កំបាំងក្នុងរជ្ជកាលជ័យវរ្ម័នទី៨ - សម្ដេច ពិន សែម

ហេតុអ្វីបានជាមានការដាប់កម្ទេចរូបព្រះពុទ្ធក្នុងសម័យជ័យវរ្ម័នទី៨? នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ ក្រោយការសោយទិវង្គតទៅរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ (ដែលជាព្រះមហាក្សត្រជ្រះថ្លាក្នុងពុទ្ធសាសនា) ស្ថានភាពនយោបាយ និងសាសនាបានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង។ ដល់រជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ (គ្រងរាជ្យរវាងឆ្នាំ ១២៤៣-១២៩៥) ព្រះអង្គជាអ្នកខាំបុកពង្រឹងព្រហ្មញ្ញសាសនា ជាពិសេសគឺ សិវនិកាយ។ សកម្មភាពសំខាន់ៗនាពេលនោះរួមមាន៖ _ការដាប់បំផ្លាញ៖ ព្រះពុទ្ធបដិមារាប់ពាន់ត្រូវបានដាប់ចោលពីជញ្ជាំងប្រាសាទ (ដូចជានៅប្រាសាទបាយ័ន តាព្រហ្ម និងបន្ទាយក្ដី)។ _ការកែច្នៃ៖ រូបព្រះពុទ្ធខ្លះត្រូវបានដាប់កែទៅជារូប លិង្គព្រះឥសូរ ឬរូបតាបសឥសី។ _ការបោះបង់ចោល៖ ព្រះពុទ្ធបដិមាធំៗ (ដូចជាព្រះពុទ្ធប្រកបនាគនៅប្រាសាទបាយ័ន) ត្រូវបានគេវាយបំបាក់ជាកង់ៗ ហើយយកទៅទម្លាក់ចោលក្នុងរណ្តៅបាតប្រាសាទ ឬក្នុងស្រះទឹក។ សម្គាល់៖ ព្រឹត្តិការណ៍នេះត្រូវបានអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រហៅថា «ប្រតិកម្មព្រហ្មញ្ញសាសនា» ឬ «សិវភាវូបនីយកម្ម»។ វាបង្ហាញពីការតស៊ូដណ្តើមឥទ្ធិពលគ្នាយ៉ាងខ្លាំងក្លារវាងសាសនាធំៗទាំងពីរក្នុងសង្គមខ្មែរបុរាណ។ #PinSem #YatLav #ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ #ជ័យវរ្ម័នទី៨ #ជ័យវរ្ម័នទី៧ #អាថ៌កំបាំងអង្គរ #ប្រវត្តិសាស្ត្រពិត #រឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្ត្រ #ព្រះពុទ្ធសាសនា #ព្រហ្មញ្ញសាសនា #សិវនិកាយ #KhmerHistory #JayavarmanVIII #AngkorWatHistory #AncientKhmer