De Wegenbouw zoals het er in de jaren 1950 aan toeging.

Van oude foto's een filmpje gemaakt. Geboren in een salonwagen van de wegenbouw. Mijn vader was stoomwalsmachinist, en later draglinemachinist. We woonden in een salonwagen van het bedrijf waar hij werkte. We trokken mee met het werk, kriskras door heel Nederland. Dit betekende een jeugd vol verandering. In de eerste veertien jaar van mijn leven zijn we maar liefst 28 keer verhuisd. Van Elslo tot Apeldoorn, en van Spakenburg van Tilburg tot Medemblik, Tietjerk enz. We woonden tijdelijk dicht bij het werkterrein, voorzien van stroom en water. Het was een bestaan van constant wennen en telkens naar een andere school gaan. De constante mobiliteit eindigde toen ik 14 jaar oud was en we een normale woning kregen in Helmond. Zelf heb ik ook 6 jaar in de wegenbouw gewerkt waarin dagen van 12 tot 15 uur de norm waren. Daarom was het tijd voor een nieuwe wending. De behoefte aan meer regelmaat bracht mij bij de toenmalige PTT. Na de transformatie naar KPN heb ik daar nog met plezier 41 jaar gewerkt.