330.วันหยุดทำงานสวนเบาๆ รดน้ำ ใส่ปุ๋ย,ไอริสสีม่วงบาน และครั้งนี้ได้กลิ่นหอม

#เมาท์มอย กุหลาบ ต้นไม้ กล้วยไม้ และแมว วันหยุด ส.อา.นี้ เราชิลๆ ไม่ต้องทำอะไรมากมาย เหมือนสัปดาห์ต่างๆก่อนหน้านี้ สัปดาห์นี้แค่รดน้ำ ใส่ปุ๋ย แต่ก็เล่นเอาเหงื่อเปียกชุ่มทั้งตัวเลย ส.อา.นี้หลังจากเสร็จงานต่างๆ อาบน้ำเสร็จ ก็อยู่ชั้น 1 นั่งนอนดูหนัง ส่วนพ่อก็นอนเล่นมือถือเพลินๆของแกไป เรากังวลเหมือนกันเรื่องพ่อ คือวันๆไม่ได้ปฎิสัมพันธ์กับใครเลย นานๆเพื่อนพ่อจะแวะมาหา แต่ก็อยู่คุยไม่นาน มาอัพเดทเรื่องเพื่อนๆในรุ่น แล้วก็กลับ เราชวนพ่อไปข้างนอก พ่อไม่ค่อยยอมไป ยกเว้นเป็นธุระซักอย่างจริงๆ คือกลัวว่าพ่อจะตัดขาดกับสังคมมากเกินไป แล้วเราเองก็ไม่ได้อยู่กับพ่อเท่าไหร่ คือเราทำงาน ออกเช้ากลับดึก บางทีก็ทำงานวันเสาร์ บางทีก็ทำทั้ง ส.อา. วันธรรมดากลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว ช่วงกลางวันก็จะโทรบอกพ่อว่าข้าวใกล้ถึงแล้ว ตอนเย็นโทรถาม หิวข้าวมั้ย ให้ซื้อมั้ย เนื่องจากบางวันพ่อกิน 2 มื้อ บางวันกินมื้อเดียว พอเราซื้อเผื่อ 2 มื้อ กลายเป็นไม่กิน ก็จะอะไรแบบนี้วนไป ถ้าไม่กิน หรือกินไม่หมด ก็แช่ตู้เย็น แล้วเราเอาไปเวฟกินต่อที่ออฟฟิศ คือยังมีความโชคดีของเราที่พ่อยังแข็งแรง ยังช่วยเหลือตัวเองได้ แม้ความจำเริ่มลืมเลือน เริ่มงงๆ เบลอๆ และดื้อเงียบ แต่ก็ยังไม่สร้างปัญหาอะไร นอกจากความหงุดหงิด เรากลัวนะ ไม่รู้อนาคตพ่อจะสุขภาพเป็นอย่างไร เพราะเราตัวคนเดียว จะให้พ่อไปอยู่พวกโฮมแคร์ต่างๆ ก็ค่าใช้จ่ายเยอะ ตอนนี้พ่อเรา 79 แล้ว แต่ก็ถือว่ายังแข็งแรง แต่อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ เราก็ห่วงสุขภาพตัวเองเหมือนกัน หรือแม้แต่อุบัติเหตุ เมื่อก่อนไม่กลัวเท่านี้นะ เพราะตอนนี้พ่อเหลือเราคนเดียว เราห่วงพ่อ หากเราเป็นอะไรไป ก็หวังว่าแฟนเราจะติดต่อพี่สาว (ไม่ใช่พี่แท้ๆ แต่พ่อแม่เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กๆ) เพื่อพาพ่อกลับไปอยู่ด้วย เราไม่ได้กลัวตาย แต่กลัวว่าพ่อจะลำบาก แล้วพ่อจะอยู่ยังไง เพราะเราเป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้อง ญาติต่างๆก็ห่างๆกัน แค่คุยถามไถ่เรื่องทั่วไป น้าๆเราก็แก่เดินกันจะไม่ไหวแล้ว แฟนเราก็อยู่ไกลกัน นานๆๆๆเจอกันที ก็นะคนเรา ถ้าเหลือตัวคนเดียวจริงๆ อะไรจะเกิดก็เกิด แต่ถ้าตัวคนเดียวแบบยังมีพ่อแก่แม่เฒ่า เนี้ยสิ เครียดนะเนี้ย ก่อนหน้านี้เราถามพ่อว่าเหงามั้ย แกบอกนิดหน่อย (เราบอกพ่อตั้งแต่ตอนจะพาพ่อมาอยู่ด้วยแล้ว พ่อบอก พ่ออยู่ได้ พ่ออยากอยู่กับเรา) และยังไงก็ตาม เราก็ต้องพาพ่อมาอยู่ด้วยอยู่แล้ว พ่อบอกเหงานิดหน่อย แต่อยู่ได้ แกเข้าใจ เพราะลูกต้องไปทำงาน ก็ยังต้องค่อยๆปรับจูนกัน พ่อมาอยู่กับเรายังไม่ถึงปีเลย เราเองก็ต้องคุยกับพ่อให้มากกว่านี้ ส่วนเรื่องพ่อจะรดน้ำต้นไม้ในขณะที่ฝนตกอยู่ อันนั้นก็ค่อยบ่นเป็นเคสๆไป...😆 (เรารดน้ำตอนเช้าแล้วด้วย และบอกพ่อว่าไม่ต้องรดแล้วนะ) แต่พอฝนตกพ่อรดน้ำแก๊งในบ้านโดยบอกว่า ในบ้านไม่โดนฝน (ฝนตกและสาดเข้ามา และเรารดแล้วด้วย) เอาค่ะพ่อ เอาที่สบายใจ 😆 หน้าที่ซื้อต้นไม้ใหม่ คือหน้าที่เรา 😅