მამა საბა ჭიკაიძის ლექცია♥️ შეკითხვებზე პასუხი. 08.10.2021

შეკითხვებზე პასუხი♥️ -მაინტერესებს რატომ არ შეუშვა ღმერთმა ხუთი ქალწული სასუფეველში,ანუ როცა მაცხოვარი ყვება იგავს ათ ქალწულზე და რას ნიშნავს უფლის სიტყვები საშინელ სამსჯავროზე მე არასოდეს გიცნობდით თქვენ,როცა ეუბნება იმ ადამიანებს ამ სიტყვებს რომლებიც მის წინაშე ჭამდნენ და სვამდნენ, მე ვიცი რომ ეს სიმდაბლის არ ქონის ბრალია განღმრთობა გზას როარ დაადგნენ, საკუთარი ნების მოკვეთას როარ ცდილობდნენ და თქვენ როგორ ფიქრობთ მამა საბა? -ქრისტიანული სწავლების მიხედვით ვიცით, რომ ჯოჯოხეთში სული მარადიულად იტანჯება. მაინტერესებს ამქვეყნიური მოგონებების უნარი თუ მიჰყვება სულს იქაც ბედნიერი წუთის წამიერი მოგონების შანსი მაინც თუ არის? უფლის უზომო წყალობიდან გამომდინარე. -როცა ვცდილობ ეკლესიურად ვიცხოვრო ლოცვებს ვამბობ და მერე ვეღარ გამოვდივარ, მაგალითად ჩვეულებრივ ცაოვრებაში სულ გონებაში რჩება სქდქც არ უნდა წავიდე და რა საქმეს არ უნდა გავაკეთო. უფალი თითქოს ყველგანაა და ვერ ვცხოვრობ თავისუფლად. -ვიმყოფები ემიგრაციაში და ხშირად ვუსმენ თქვენს სასწაულებრივ ქადაგებებს, ნამდვილი მოძღვარი ხართ. საქართველოში ვცხოვრობდი ეკლესიურად. ემიგრაციაშიც სადაც ეკლესიას ვნახულობდი ვცდილობდი მივსულიყავი აღსარება მეთქვა. ძალიან რთული წარსული მქონდა როგორც პირადული, ისე ოჯახური - ქმრისგან ღალატი და რა აღარ. ურთულესი ფინანსური მდგომარეობა. უამრავი რამ დავითმინე. არ მინდა ბევრი წუწუნი მე ჩემი წილი ჯვარცმა გავიარე. ამჯერად მე და მეუღლე ვშრომობთ სასტიკი შრომით აი ყოველ დღის ბოლოს ცოცხალ- მკვდარიღა ვართ. ამ მდგომარეობამ შეამცირა ჩემს აღსარების ჩამონათვალის სია. სულიერადაც ძალიან მშვიდად ვარ. თუმცა ლოცვებს ვერ ვკითხულობ ამ სასტიკი გადაღლის გამო. კვირას წირვაზე მივდივართ ვეზიარები. მაგრამ მამაო მაოცებს ის ფაქტი და მაშინებს რაც არ უნდა მოვინდომო რაც არ უნდა ვისურვო ყველაფერი მისრულდება აბსოლუტურად ყველაფერი. თავში რა აზრიც გამიელვებს ყველა სურვილი რეალობაში გადმოდის და ძალიან მაშინებს ეს. ყოველთვის ყოველთვის უფლის მადლიერებით მაქვს სავსე გული გონება სული, მეშინია მამაო უფალი რატომ მაძლევს ამდენ რამეს ძალიან მეშინია წინ რაიმე ცუდი არ მელოდეს და ამასთანავე დიდ პასუხისმგებლობას ვგრძნობ. ეს რა მდგომარეობაა, რა შიშია და რა პასუხისმგებლობა იქნებ მითხრათ. -რატომ არის ეკლესიური კალენდრით სამყარო შექმნიდან გასული 5 ათას 600 წელი? არა და ვიცით რომ დავით მეფე წინასწარმეტყველი და მისი შვილი სოლომონი ჩვენსწელთაღრიცხვამდე 9-10 საუკუნეებში მოღვაწეობდნენ. -მსმენია რომ გარეგანი ღვაწლის გარეშე შინაგანი არის საშიში და რას ნიშნავს ეს, ფარისევლურად რომ ასრულებ გარეგნულად ყველაფერს? მაგალითად მუხლისმოდრეკა, ჭამის წინ ლოცვა, საქმის წინ ლოცვა, დილის ლოცვის კანონი ასევე ღამის ლოცვის კანონის შესრულება და ეკლესიაში სიარული ეს ხომ გარეგანი ღვაწლია, შინაგანი ხომ ვნებისგან განწმენდაა და ამის უგულებელყოფა საშიშია ხომ ანუ სიმდაბლეს მოხვეჭვას რომ არ ცდილობ და ვნებს რომ არ ებრძვი დავიწყებული რომ გაქვს და მარტო გარეგნულად რომ ასრულებ წესებს და ამით თავი რომ მოგწონს ესაა ხომ გარეგანი მარტო შინაგანის გარეშე. -ითვლება თუ არა ცრუ მორწმუნეობად როდესაც ხატებს პირბადით ვემთხვევით, როცა გვეშინია მოხსნა. ტაძარში სადაც დავდივარ მოლოდ მე მიკეთია პირბადე და ვნერვიულობ ურწმუნო მგონია თავი. -როცა ქრისტე იშვა ბეთლემში და ვარსკვლავი, რომ გამოჩნდა ცაზე ეგ რისი მანიშნებელია იყო? გამიგია რომ ეგ ბოროტმა სულმა გააკეთაო და ეს ხომ დიდი სისულელეა, ეს ვარსკვლავი ხომ სიხარულის მანიშნებელი იყო. -გთხოვთ გვესაუბროთ მედიტაციაზე, რამდენად მიღებულია ის ქრისტიანობისთვის და რამდენად კარგია ადამიანისთვის. -გამარჯობა მამა საბა , მაინტერესებს ადამიანმა შეიძლება ისე იცხოვროს, რომ უცოდველი გახდეს? რას ნიშნავს ქრისტეს მივემსგავსოთ? წმინდანი უცოდველს ნიშნავს თუ ღვთის გან გამორჩეულს? -მამაო, რაღაც მაწუხებს, არ ვიცი ეს ცოდვა თუ არის,გთხოვთ დამეხმარეთ. ძალიან ახლობელს წლების წინ ოჯახი დაენგრა, არასწორ გზაზე დადგა, შემდეგ შეხვდა მამაკაცს, რომელსაც მეუღლე მიტოვებული ჰყავდა და დაოჯახდნენ არაოფიციალურად. ჩემი ოჯახისთვის ეს ურთიერთობა ძალიან მიუღებელი იყო, მაგრამ ისე მოხდა რომ შევეგუეთ. რამდენიმე წელი ასე იცხოვრეს, ჩემი ახლობელი უცხოეთში წავიდა, ეს კაცი თავის პირველ მეუღლეს დაუბრუნდა. თუმცა ჩემი ახლობლის შვილებთან ურთიერთობს და ეხმარება კიდევაც მატერიალურად. ეს ურთიერთობა ძალიან მაღიზიანებს, მისი მოტანილი არაფერი მინდა. ჩემთან სახლშიც მოდის, გულს ვერ ვუჩვენებ, ბოლო ხანს, ვუთხარი: რა სტატუსით მოდიხარ, ძალიან არ მომწონს ეს ყველაფერი-მეთქი და გავერიდე მას მერე ვუკვირდები ჩემს საქციელს და სინანულს ვერ ვგრძნობ, ვფიქრობ რომ ეს უნდა მეთქვა. მხოლოდ ერთი მაწუხებს, ისიც ხომ ღვთის შვილია, ჩემი სათქმელი იმის სულს როგორ შეეხებოდა? უნდა მეთქვა თუ არა? ვეღარ ვხვდები. არ მძულს ეს ადამიანი, მაგრამ ასეთი ცხოვრების წესი მზარავს. არ ვიცი ეს აღსარებაში უნდა ვთქვა სინანული რომ არ მაქვს? მოთმენა ვიცი, მაგრამ როცა სიტუაცია მიუღებელი მეჩვენება რბილად თქმა არ გამომდის. დამარიგეთ მამაო.