ผู้เจียมตน : อาจารย์วศิน อินทสระ

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ ธมฺโม สุจิณโณ สุขมาวหาติ เอสานิสํโส ธมฺเม สุจิณฺเณ น ทุคฺคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี ธรรมแล ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ผู้ประพฤติธรรม ย่อมไม่ไปทุคติ ขอให้พระสัทธรรมจงดำรงอยู่ตลอดกาลนาน เป็นประทีปส่องทางชีวิต ขอให้สัตว์ทั้งหลายได้ดื่มมธุรสจากมาลี คือพระสัทธรรม ขอให้ดอกบัวคือสัตว์ทั้งหลาย จงแยกกลีบคือดวงใจออกรับแสงพระอาทิตย์ คือพระสัทธรรม ขอให้ธรรมนี้จงเป็นกัลยาณมิตร ของผู้ต้องการสละโลก แม้จะยังสละไม่ได้ก็ตาม และแม้ท่านผู้ต้องการอยู่ในโลกนี้อย่างไม่เป็นทาสของโลก หรืออยู่อย่างมีทุกข์น้อยที่สุด บุญกุศลใดที่จะพึงบังเกิดแก่ข้าพเจ้าบ้าง ในการเผยแพร่ธรรมนี้ ด้วยกำลังกาย กำลังใจ และกำลังศรัทธา ขอบุญกุศลนั้น พึงเป็นเพื่อนใจ หยั่งลงเป็นอุปนิสัยบารมี คอยกระตุ้นเตือนชักนำให้ข้าพเจ้า และท่านผู้ฟังทุกท่าน และทุกท่านผู้มีส่วนเผยแพร่ธรรมนี้ ให้ได้เป็นผู้มองเห็นโทษ และเห็นภัยในโลก ไม่ติดในโลก ไม่หลงในภพ มีปัญญาในการสละตนออก มีจิตใจที่มั่นคง ไม่หวั่นไหวด้วยโลกธรรม ดำรงตนอยู่อย่างอิสระ ได้รับความสงบเย็นเต็มที่ ในธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ทรงประกาศดีแล้ว ด้วยเทอญฯ ข้าพเจ้าขอนมัสการด้วยเศียรเกล้า ซึ่งพระจอมมุนีผู้ทรงพระภาค พระองค์นั้น