Şenkaya Aşağı Mahalle'den Çok Güzel Görüntüler

DÖNÜP GELİN ÇOCUKLUK ANILARIM. NE İSTERSENİZ VEREYİM SİZE, YETERKİ DÖNÜP GELİN! Hangimiz doğup büyüdüğümüz köyümüze, mahallemize, evimize, çocukluk arkadaşlarımıza, çocukluk aşkımıza-sevgilimize kısacası eskide kalan veya eskiden yaşadığımız şeylere özlem duymuyoruz ki? Arkamıza dönüp baktığımızda yılların su gibi akıp gittiğini fark ediyoruz ve o zaman eski günlerimize hep özlem duyuyoruz. Eskiye duyduğumuz özlem, belki de çok güzel olduğundan değil, bir daha yaşanmayacak olmasındandır. Eskiden çocuktuk, masumduk, hırslarımız yoktu. Eskilerin güzel olması tabii ki mazide kalması ve bir daha o anıların tekrar yaşanmayacak olmasıdır. Her şey eskiden mi güzeldi? Yoksa güzel olan her şey eskide mi kaldı? Hangi zaman diliminde yaşarsak yaşayalım, eski zamanlar hep daha güzel gelir. Belki de bu geçmişe duyulan özlemin bir yansımadır ya da var olan zamandan bunalma halidir. Bazı şeyleri hatırlamak ve kıyaslamak adına; “Eskiden” ve “Şimdi” diye yorum yapmaya başlamışsak artık yaslanmışız demektir. Aslında geride bırakılanlar ya da bırakılmak zorunda kalınanlar özlenen; anılardır. Yaş ilerledikçe eskiler değerleniyor. Evet, eskiden her şey çok daha güzeldi, çok daha saftı, çok daha masumdu, çok daha temizdi. Yaşımız çok olmasa da; nerede o eski günler demekten kendimizi alamıyoruz. Bazen, eskiye duyduğumuz özlem öyle büyüktür ki eskinin ta kendisi oluruz. Her insanın özlediği mutlaka bir anısı vardır.