KATAXNIA - Επικίνδυνοι Φίλοι

στίχοι κάπου σκόνταψα δεν ισορρόπησα με το χαρούμενο πλήθος μπαλόνια χρώματα υπέροχη μέρα και εγώ βρωμάω ζωή νευρόσπαστων παραγωγής θερμοκήπιο μα εγώ καλοκαίρια δε ζω σακατεμένο μοιάζει το αδύνατο σε νήμα εφικτό και έχω ξεμείνει με ένα σωρό επικίνδυνους φίλους και έχω ξεμείνει αγριολούλουδο σε ξένους κήπους έχω ξεμείνει γελωτοποιός στην αυλή των ανδρείκελων έχω ξεμείνει τώρα γεννιέμαι πάλι το μάρτιο ξέρεις ρε μάνα ένα κομμάτι μου πηδάει στον απρίλιο ξέρεις ρε μάνα και έχω ξεμείνει μονάχος στο μάρτιο ξέρεις ρε μάνα στη συντροφιά μιας αυτόχειρα ποιήτριας ξέρεις ρε μάνα σβήνω κεράκια μονάχα στη λύπη τους τώρα ερωτεύομαι μονάχα τη νύχτα εκκολαπτόμενος δαίμονας σέρνω μαζί μου όλο το σκοτάδι της νευροσπαστό δίχως νήμα άγρυπνο βλέμμα κόκκινα μάτια και να μοιράζω χαρά φτύνω γεμάτες πύον ελπίδες ιδέα χωρίς σωθικά .......................................................................... DANGEROUS FRIENDS I STUMBLED ONTO SOMETHING AND LOST MY BALANCE IN THE CHEERFUL CROWD BALLOONS AND COLORS, WHAT A GREAT DAY AND I STINK OF LIFE AMONG THE GREENHOUSE PRODUCED PUPPETS AND I DON'T LIVE DURING SUMMERS AS THE IMPOSSIBLE IS ALREADY CRIPPLED AND POSSIBILITIES TIED UP AND I'VE RUN OUT WITH A BUNCH OF DANGEROUS FRIENDS AND I'VE RUN OUT LIKE A WILD FLOWER IN FOREIGN GARDENS I'VE RUN OUT LIKE A JESTER IN A COURT OF PONES I'VE RUN OUT I'M REBORN IN MARCH, AGAIN MOTHER, YOU KNOW A PART OF ME JUMPS TOWARDS APRIL MOTHER, YOU KNOW I'M LEFT ALONE DURING MARCH MOTHER, YOU KNOW IN THE COMPANY OF A SUICIDAL POET MOTHER, YOU KNOW I BLOW THE CANDLES ONLY IN THEIR SORROW NOW, I FALL IN LOVE ONLY DURNG THE NIGHT LIKE A NASCENT DEAMON I DRAG ALL OF ITS DARKNESS BEHING ME PUPPET WITHOUT STRINGS, IN A WATCHFUL GAZE, RED EYES, WHILE SPREADING HAPPINESS I SPIT HOPES FULL OF PUS, IDEAS WITHOUT GUTS