De Melige Multitaskers

Man, man, man, ken je dat gevoel dat je wel flink bezig bent maar niets afmaakt? Nou, dat hebben we nu met de Duke. We zijn met wel zes dingen tegelijk bezig. Maar je ziet totaal geen verandering. Geduld is een schone zaak zullen we maar zeggen. Geduld zoals ook jullie hebben met het wachten op een nieuwe video. Deze keer is die ietsje-pietsje langer. En drie dubbel dikke zomeruitgave zullen we maar zeggen. Dus neem wat te drinken en ga lekker zitten. Wat nu weer? Voor de wanden gebruiken we Okoume platen van 4 millimeter dik. Met wat puzzelwerk dat op een lapjesdeken lijkt, kwamen we uit op 10 platen van 252 bij 122 cm voor de wanden, het plafond en de deuren. Beide kanten hebben we in een dubbele laag grondverf van Wijzonol gezet om het intrekken van vocht te voorkomen. Dat was massaproductie: 123 vierkante meter schuren, afnemen, gronden. Voor de latten van het plafond gebruiken we Abachi hout. Ook wel 'sauna'-hout genoemd. Dat is verrassend licht van gewicht en in de kleur die we willen. Maarrrrr. De houthandel heeft ze alleen in de maat 80 bij 22 millimeter. Net te breed en veel te dik. Maar met de zaagtafel van Bert hebben we daar korte metten mee gemaakt. Eerst twee randjes er af om ze 50 millimeter breed te maken en dan in de hoogte doormidden om tot 10 mm dik te komen. Dat was spannend, want we hadden nog nooit een zaagtafel gebruikt. En zeker niet met latten van 3 meter 65. Maar met onze stellage ging dat perfect: 120 meter gezaagd, dat is meer dan de lengte van een voetbalveld. Alleen kon de stofzuiger net niet al het zaagsel op zuigen, dus er zijn ook wat wolkjes de lucht in gegaan. Sorry buurtjes. Hetzelfde Abachi hout hebben we gebruikt om de rand van het 'mini Heki binnenkader hor-verduisteringsdakluik' (Tja zo heet de zonwering voor de MaxxFan) te vervangen. Die vonden we toch te lomp en te plastic-achtig. Een verzonken rand er in gefreesd, verstek gezaagd en met de spanband-lijmklem van Evert aan elkaar gelijmd. Dat ging eigenlijk prima. Alleen dat frezen moet ik nog wat oefenen, want de frees gaat soms uit zichzelf dieper dan ik heb ingesteld. Ik frees dat ik te veel in een enkele keer wil doen. De koof. O ja, de koof achter in de bus. Daar zit ook het nodige denkwerk in. Het dak loopt krom, de wanden lopen krom en de bus staat niet waterpas, maar toch willen we een haakse koof om het verduisteringsrolgordijn en de hor in te plaatsen. En het is ook fijn als het plafond daar mooi op aan sluit. En je moet ook van binnen uit bij de achterlichten kunnen komen, mochten die ooit doorbranden (afkloppen). Uiteindelijk zijn we echt blij met de constructie. De hor en het rolgordijn zijn op maat gemaakt en ze zitten strak achter elkaar. Het past allemaal zoals uitgedacht. "I love it when a plan comes together". De hor is handmatig te bedienen, maar die zullen we toch de meeste tijd dicht hebben zitten. Hij liep bij de eerste montage nog niet helemaal soepel, omdat de pipoos van de fabriek de schroefjes van de eindstukjes in de geleiderail er niet ver genoeg in hebben geschroefd. Dat kostte me bijna mijn huwelijk, omdat ik dat niet gecontroleerd had. Oepsie. Het witte rolgordijn kan op afstand bediend worden, hierdoor hoeven we niet elke avond op het bed te klimmen om het ding dicht te doen. Lui? Ja klopt. Had ik al verteld dat ik met de gedachten speel om het rolgordijn als een projectiescherm te gaan gebruiken om via een beamer Netflix op te kijken? De WAF (Wife Acceptance Factor) is hoog. Met andere woorden: ze zei niet direct "nee". Of toch wel. Geen idee. We zullen zien... Maar eerst op naar de vakantie. Waarschijnlijk de laatste keer met de carafanfan. En daarna weer vol goede moed door met de Duke. Aylex heeft ons multitasken muzikaal omlijst: Intro Music track: Happiness by Aylex Source: https://freetouse.com/music Music for Video (Free Download) Video Music track: Building Dreams by Aylex Source: https://freetouse.com/music Free Background Music (No Copyright)