مختار ثقفی و جبرییل چرا مختار در آخرین لحظات فرار نکرد راز صندلی عجیب مختار

مختار ثقفی و جبرییل چرا مختار در آخرین لحظات فرار نکرد راز صندلی عجیب مختار ادعای نبوت و پیامبری مختار را چه کسانی علم کردند ؟ آیا جبرییل با مختار ثقفی سخن می گفت؟ صندلی ویژه ای که مختار داشت DONATE راهنمای حمایت مالی به کانال و تتر (TRC20-USDT) TQoGEi2BEpdvdbzf5fJ1vDuSdbCSKZhvUu ترون (TRC20-TRX) TQoGEi2BEpdvdbzf5fJ1vDuSdbCSKZhvUu چه خواصی داشت ؟ #مختارثقفی #نبوت_مختار #مختاروجبرییل منابع «كان للمختار غلام يقال له جبرئيل و كان يقول: قال لي جبرئيل، و قلت لجبرئيل، فيوهم الأعراب و أهل البوادي أنّه جبرئيل عليه‌السلام‏؛ مختار غلامی داشت که به او جبرئیل می‏‌گفتند. [مختار در کلامش چنین] می‏گفت: جبرئیل به من گفت یا به جبرئیل گفتم. عرب‏‌های بادیه‏‌نشین گمان می‏‌کردند، مقصود او جبرئیل علیه‌السلام است»؛ ذوب‌النضار، ص۹۲؛ بحارالانوار، ج‏۴۵، ص۳۶۳. ۵. پشت‌سرهم. ۶. فصاحت کلام مختار مشهور و زبانزد بوده است، برای نمونه نک: ذوب‌النضار، ص۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص٣۵٢. 1. د «مختاربن‌ابي‌عبيد، صحابي رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) يا مدعي نبوت» بيش از ديگرمنابع استفاده شده است. 2. بلاذري؛ انساب الاشراف؛ ج6، ص 375. احمدبن عبدالوهاب نويري؛ نهاية الارب؛ ج 20، ص 139. 3. پدر مختار از بزرگان صحابه و از فرماندهان بزرگ صدر اسلام بود که در جنگ «جسر» در نبرد با ايرانيان به شهادت رسيد. 4. محمدبن عمر کشي؛ رجال کشي؛ ج 1، ص 341. 5. بلاذري،؛ انساب اشراف؛ ج6، ص 375. 6. ر.ک: ابوالقاسم خوئي؛ معجم رجال الحديث؛ ج 19، ص 105. 7. محمدباقر مجلسي؛ بحارالانوار؛ ج45، ص352. 8. احمد بن داوود دينوري؛ اخبار الطوال؛ ص 231. شيخ مفيد؛ الارشاد؛ ج 2، ص 41. ابن‌جرير طبري؛ تاريخ الأمم و الملوک؛ ج5، ص 355. 9. بلاذري؛ انساب الاشراف؛ ج6، ص 376. ابن‌جرير طبري؛ تاريخ الأمم و الملوک؛ ج5، ص 569. 10. بلاذري؛ انساب الاشراف؛ ص 377. 11. مسعودي؛ التنبيه و الاشراف؛ ص 270 و... . 12. حميري؛ الحور العين؛ ج 1، ص 182. احمدبن‌حنبل؛ مستند؛ ج6، ص 394. بيهقي؛ دلائل النبوه؛ ج6، ص 483. ابن‌قتيبه؛ المعارف؛ ص 401. 13. حميري نشوان؛ الحور العين؛ ج 1، ص182. 14. «أما ورب الأرض والسماء. والضياء والظلماء. لنزلن من السماء نار دهماء. أو أحمر أو سحماء. فلتحرقن دار أسماء». 15. بلاذري؛ انساب الأشراف؛ ج6، ص 410. 16. مقاله «مختاربن‌ابي‌عبيد، صحابي رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) يا مدعي نبوت»، يعقوب‌بن‌سفيان فسوي؛ المعرفة و التاريخ؛ ج 1، ص 186 و ج2، ص30. 17. ابن عساکر؛ تاريخ مدينة دمشق؛ ج 34، ص 482. 18. ر.ک: بخاري؛ الضعفاء الصغير؛ ج 1، ص 112. ابن‌حبان تميمي بستي؛ المجروحين من المحدثين والضعفاء و المتروکين؛ ج3، ص 10. 19. طبراني؛ الأوائل، ج 1، ص 86. 20. محمدامين الشنقيطي؛ أضواء البيان؛ ج5، ص376. 21. ر.ک: مقاله «مختاربن‌أبي‌عبيد، صحابي رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم)، يا مدعي نبوت؟» در سايت ولي عصر (عجل الله تعالي فرجه الشريف): http://www.valiasr.aj.com/lib/mokhtar... Toc290747608 22. أندلسي؛ العقد الفريد؛ ج4، ص 154. 23. ابن‌حجر؛ تهذيب التهذيب؛ ج 2، ص 127. 24. البته حجاج نيز در ازاي اين دين‌فروشي‌ها، به شعبي خدمات فراواني کرد؛ از جمله وي را به عنوان نماينده مخصوص خود نزد «جستنيان» پادشاه روم فرستاد و... . 25. غزالي؛ احياء العلوم؛ ج 2، ص 346. 26. ابن جزري؛ غاية النهاية في طبقات القراء؛ ج 2، ص 796. 27. ابن حجر، الإصابه؛ ج8، ص267. 28. واقعه زير اوج علاقه مختار به امام حسين (عليه‌السلام) را نشان مي‌دهد: وقتي مختار عمر سعد و فرزندش حفص را کشت، گفت: آن (کشتن عمر سعد) بازاي شهادت امام حسين و اين (کشتن حفص) در ازاي شهادت علي‌اکبر امام حسين؛ ولي اينها هيچ‌گاه با آن‌ها برابري نمي‌کنند. به خدا قسم اگر به خاطر شهادت امام حسين، سه چهارم قريش کشته شوند، به اندازه يک انگشت از انگشتان امام نخواهد بود (ابن‌کثير؛ البداية والنهاية: ج 8، ص 302). 29. همان. 30. أحمد المرتضي؛ شرح الأزهار؛ ج 1، ص16. 31. شيخ مفيد؛ أوائل المقالات؛ ص 178. همو، المزار؛ ص 6. در برخي روايات حديث به گونه زير نقل شده است: قال رسول الله (صلي الله عليه وآله وسلم) علماء امتي کانبياء بني اسرائيل (علامه حلي؛ تحرير الأحکام؛ ج 1، ص 38. ميرزا حسين نوري؛ مستدرک الوسائل و مستبط المسائل؛ ج 17، ص 320). البته برخي در صحت سندي روايت فوق خدشه کرده و برخي نيز تصريح کرده‌اند که مقصود از علماء، مطلق نبوده، امامان معصوم است (ر.ک: محمدباقر مجلسي؛ بحارالانوار؛ ج 2، ص 22 و ج 24، ص307). 32. ابن‌أبى‌الحديد؛ شرح نهج البلاغه؛ ج 2، ص 291. 33. به برخي از اين پيش‌گويي‌ها به زودي اشاره خواهد شد. 34. ر.ک: مقاله «مختاربن‌أبي عبيد؛ صحابي رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم)، يا مدعي نبوت؟» همان. 35. ابن‌جرير طبري؛ تاريخ الأمم و الملوک؛ ج6، ص 85. 36. بلاذري؛ انساب الأشراف؛ ج6، ص376. 37. همان. 38. همان، ج6، ص 380. 39. ابن جرير طبري؛ تاريخ الأمم و الملوک؛ ج5، ص 606. بلاذري؛ أنساب الأشراف؛ ج6، ص 382. 40. بلاذري؛ انساب الأشراف؛ ج6، ص376.