Loddfáfnir

Lögin sem ég þekki   |  sem konur konungs þekkja ekki, Né menn sem eru synir manna; Fyrsta lögin kallast hjálp,   |  og hjálp getur hún veitt þér Í sorg, sársauka og veikindum. Annað veit ég,   |  sem menn munu þurfa sem blóðsugurnar þrá að nota; Þriðja veit ég,   |  ef mikil er þörf mín Fyrir fjötra til að halda óvini mínum; Daufur geri ég   |  blað óvinar míns, Né bít ég í sverð hans eða staf. Fjórða veit ég,   |  ef menn festa fjötra á beygðum fótum mínum; Svo mikill er töfrarnir   |  að ég get farið, Fjötrarnir stökkva af fótum mínum, Brotið fjötrana af höndum mínum. Fimmta veit ég,   |  ef ég sé úr fjarlægð Ör fljúga á móti fólkinu; Það flýgur ekki svo hratt að ég stöðvi það ekki, Ef augu mín sjá það nokkurn tíma. Sjötta veit ég, ef skaði leitast við Með rótum ungplöntu til að senda mér; Hetjan sjálfur sem veldur hatri sínu Mun smakka illt áður en ég er. Sjöunda veit ég, ef ég sé í loga Hal yfir höfðum félaga minna; Það brennur ekki svo mikið að ég muni ekki slökkva það, Ég kann að syngja þann söng. Áttunda veit ég, sem er öllum til góðs Af mestu gagni að læra; Þegar hatur vex meðal sona hetjanna, Get ég fljótlega leiðrétt það. Níunda veit ég, ef þörf krefur Til að skýla skipi mínu á flóðinu; Vindinn lægi ég á öldunum, Og ég svæfi hafið. Tíunda veit ég, hvenær ég sé Húsreiðamenn fljúga hátt; Svo ég get unnið að því að þeir fari villt, Sýna sitt sanna form, Héðan til síns eigin heimila. Ellefta veit ég, ef þörf krefur verð ég að leiða Í bardagann ástkæra vini mína; Ég syng í skjöldunum, og í styrk fara þeir Heilir á vígvöllinn, Heilir af vígvellinum, Og heilir koma þeir þaðan heim. Tólfta veit ég, ef hátt uppi í tré Ég sé hengdan mann sveifla sér; Svo skrifa ég og lita rúnirnar Að hann fer fram, Og talar til mín. Þrettánda veit ég, Ef þén, fullur ungur Vatni stráði ég vel; Hann skal ekki falla, þótt hann fari í miðjum hernum, Né sökkva undir sverðum. Fjórtánda veit ég, ef ég vildi nefna Mönnunum voldugu guðina; Allir vita ég vel um guðina og álfana,— Fáir eru heimskingjar sem vita þetta. Fimmtánda veit ég, að fyrir dyrum Um Delling söng Þjóþröri dverginn; Hann söng mátt fyrir guðina, og dýrð fyrir álfana, Og visku fyrir Hroptatyr, vitur. Sextánda veit ég, ef ég leita gleði Að vinna frá viturri mey; Hugmynd sný ég hvítvopnaðrar meyjarinnar, Og breyti þannig öllum hugsunum hennar. Sautjánda veit ég, svo að sjaldan skal fara Meyja ung frá mér; Lengi þessi lög  |  þú skalt, Loddfafnir, Reyna að syngja án árangurs; En gott væri það  |  ef þú gætir fengið þau, Jæja, ef þú vildir læra þau, Hjálpa, ef þú hefðir þau. Átjánda veit ég,  |  að aldrei mun ég segja Mey eða eiginkonu manns,— Það besta er það sem enginn  |  nema maður sjálfur veit, Svo endar lögin,— Nema aðeins henni  |  í örmum sínum ég ligg, Eða hver önnur systir mín er. #darkfolk #pagan #nordic #nordicmusic ‪@BlackChapelBones‬