Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται - Μπασταρδοκρατία

Γεννήθηκαν σ’ αυτή την πόλη την ίδια χρονιά (1984) και 35 χρόνια μετά οι δρόμοι τους συναντήθηκαν. Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται Τάκης Μόσχος, Χρήστος Καλαβρούζος Σενάριο, Σκηνοθεσία: Αντρέας Τσιλιφώνης Οπερατέρ: Σήφης Κούνδουρος Μουσική: Γιάννης Κωστιδάκης Μπασταρδοκρατία Γενιά του Χάους "Π": Γεννήθηκα σ’ αυτή την πόλη. Μεγάλωνα και γύρω μου μεγάλωναν χιλιάδες άλλα παιδιά, σαν και μένα. Περπάτησα ύποπτους δρόμους, νυχτερινούς, είδα θλιβερές εικόνες σε ξεχασμένες γειτονιές, έτρεξα ανάμεσα από μανιασμένους ανθρώπους που ’τρεχαν κι αυτοί∙ προς τα πού δεν ξέρω και φοβάμαι πως ούτε κι αυτοί ξέρουνε. Ξενύχτησα σε πλατείες που φωτίζονται από σπασμένους γλόμπους, έπαιξα άγρια παιγνίδια, πολύ άγρια παιχνίδια, με φοβερές μούρες ΓτΧ: Δικαιώματα που ξέρατε τώρα δεν υπάρχουν υπάρχει μια σκατοζωή και μια τυφλή υπακοή με την εκμετάλλευση και τον ηλίθιο φόβο οι μαλάκες αρχηγοί σου γαμάνε την ψυχή. "Π": κι έκλαψα, κάτω από ένα μπαλκόνι του τέταρτου ορόφου. Κόσμος γύρω μαζεμένος να κοιτάει τον πεσμένο κι εγώ, παράμερα μονάχος, να ξέρω το γιατί. Γεννήθηκα σ’ αυτή την πόλη ΓτΧ: Δεν είν’ δημοκρατία, δεν είναι ελευθερία είναι μόνο μία μπασταρδοκρατία. "Π": κι έχω αναπνεύσει μπόλικο καυσαέριο και καμένα λάδια από εξατμίσεις και μοτέρ, υστερικά μοτέρ, που ουρλιάζουν μέσα σε τρυφερές νύχτες. Έκανα έρωτα, σε πάρκα σε λεωφόρους, ΓτΧ: Παντού λογοκρισία και βρώμικες παγίδες συνέχεια σε ελέγχουν ακόμα και όταν φτύνεις ψέματα σου λένε για αγάπη και ειρήνη και στο φαΐ σου βάζουν μισό κιλό στρυχνίνη. "Π": πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, και οι ήχοι οι ανθρώπινοι γινόντουσαν ένα, ένα μίγμα με το γρασίδι, τις μηχανές και την άσφαλτο. Γεννήθηκα σ’ αυτή την πόλη και νικήθηκα. Νικήθηκα από σαΐνια που είχαν κάνει στο πεζοδρόμιο περισσότερα χιλιόμετρα από μένα. ΓτΧ: Δεν είν’ δημοκρατία, δεν είναι ελευθερία είναι μόνο μία μπασταρδοκρατία. "Π": Και ξέρεις τι καταλάβαινα κάθε φορά που έτρωγα άλλη μια γροθιά στο στομάχι; Θες να μάθεις τι καταλάβαινα; Έχουμε βουτήξει, φίλε, στα βαθιά νερά, έχουμε βουτήξει στα βαθιά νερά και μας μένει ένα πράγμα, μόνο ένα πράγμα μας μένει ΓτΧ: Ως πότε θα ανεχόμαστε στη μάπα να μας φτύνουν και θα τους αφήνουμε το μέλλον μας να σβήνουν; Συνέχεια μας χτυπούν στις φυλακές μας ρίχνουν μα ότι και να κάνουν το στόμα δε μας κλείνουν. Ποτέ! "Π": να μάθουμε να κολυμπάμε. Πρώτα να μάθουμε να κολυμπάμε και μετά να κοιτάξουμε, αν υπάρχει τριγύρω μας στεριά. Είμαι ένα παιδί αυτής της πόλης, εδώ, αυτής της θάλασσας, αυτής της βρώμικη θάλασσας, όπως είσαι κι εσύ κι αυτός και όλοι ΓτΧ: Δεν είν’ δημοκρατία, δεν είναι ελευθερία είναι μόνο μία μπασταρδοκρατία. "Π": και πρέπει να μάθουμε να μη βουλιάζουμε φίλε, να κολυμπάμε μέρα-νύχτα, μέρα-νύχτα χωρίς σταματημό, γιατί… η πόλη ποτέ δεν κοιμάται. Ν.: Ξέχνα την κόντρα. "Π": Δεν κατάλαβες τίποτα γέρο. Άμα κάνουμε πίσω τώρα είναι σα να κάναμε πίσω σε όλη μας τη ζωή. Μιά κόντρα είναι όλα. ΓτΧ: Για ποια ελευθερία μιλάμε; Για ποια δημοκρατία μιλάμε; Εμείς μιλάμε μόνο για μιά μπασταρδοκρατία. "Π": Κόντρα να πάρεις τους καλούς βαθμούς στο σχολείο, να βγάλεις την πρώτη γκόμενα, το δυνατό τ' αμάξι.. Μόνο που άλλοι τις κάνουν με προαγωγές και με πτυχία. ΓτΧ: Δεν είν’ δημοκρατία, δεν είναι ελευθερία είναι μόνο μία μπασταρδοκρατία. "Π": Εμείς με τις μηχανές μας. Το ίδιο πράγμα είναι. Θα τρέξουμε. Αύριο το ξημέρωμα. Δυό μας τώρα. https://methismenaxotika.bandcamp.com/   / methismena-xotika-11734663541   Το παρόν βίντεο δεν έχει εμπορική χρήση - No commercial use