เสือกินคนตัวสุดท้าย ของท่านนายพราน จิม คอร์เบตต์ ที่หมู่บ้านทัก เมื่อปี พ.ศ.๒๔๘๑ The Thak Man Eater

เสือกินคนตัวสุดท้ายของท่านนายพราน จิม คอร์เบตต์ มันเป็นเสือตัวเมีย เหมือนกับเจ้าเสือกินคน ๔๓๖ ศพ แห่ง ชัมพาวัติด้วยเหมือนกันครับ มันเป็นเสือโคร่ง ที่เคยถูกนักล่ายิงใส่ ด้วยวิธีการนั่งห้างมาแล้ว มันจึงไม่ยอมเข้ามากินซาก หรือแพะที่เป็นเหยื่อล่อเลย แม้ว่าจะนั่งเฝ้ารอมันอยู่หลายวันแล้ว ในเมื่อมันไม่ยอมเข้ามาที่กับดักอีก และเจ้าเสือตัวนี้ มันก็ได้สร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนในหมู่บ้านทัก และหมู่บ้านใกล้เคียง ตลอดจนแคมป์คนงานตัดไม้ ที่อยู่ใกล้ๆกัน ซึ่งมีจำนวนของผู้ชาย ที่มาทำงานตัดไม้กันหลายพันคน แม้ว่าพวกคนเหล่านั้น จะพยายามส่งเสียงร้องตะโกน เพื่อขับไล่เจ้าเสือออกไปแล้ว แต่เเทนที่มันจะหลบหนีไป มันกลับเข้าไปคำรามใส่ คนนับพันเหล่านั้น จนฝูงชนจำนวนมาก ต้องนั่งหลบซ่อนมันกันอย่างเงียบกริบไปเอง และที่นี่ ท่านนายพรานของเรา ก็ได้พบกับประสบการณ์แปลกประหลาด ซึ่งน่าจะเรียกได้ว่า มีวิญญาณของผู้เคราะห์ มาส่งเสียงคร่ำครวญ เหมือนกับตอนที่เขาถูกเสือฆ่าตาย ดังมาให้ท่านนายพรานได้ยินด้วย และท่านเองก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่า มันจะมีเสียงร้องที่น่าหวาดกลัว ดังออกมาจากหมู่บ้านร้าง ที่ไม่มีคนอยู่อาศัยเลยได้อย่างไร แล้วทำไมเสียงร้องที่ท่านได้ยิน กับเสียงร้องของผู้ตาย ที่คนอื่นๆในหมู่บ้านได้ยิน จึงมีลักษณะเสียง ที่เหมือนกันแทบทุกอย่างไปอย่างนั้น และหลังจาก เฝ้ารอมันมานาน จนท่านหมดกำลังกาย และท้อใจมาก เพราะตัวท่านเองก็มีอายุถึง ๖๓ ปีเข้าไปแล้ว และท่านก็ได้ ตัดสินใจล้มเลิกการล่าเสือครั้งนี้ไปแล้วด้วย แต่ในขณะที่ท่านกำลังจะเดินทางกลับบ้านในเมืองใหญ่ไป มันก็มาส่งเสียงร้องให้ท่านได้ยินในระยะใกล้อีก ท่านคอร์เบตต์ จึงลองใช้วิธีการ หลอกล่อ เรียกเสือเข้ามาหาท่านเอง โดยการทำเสียงเลียนแบบเป็นเสืออีกตัวนึง เพื่อร้องเรียกให้มันออกมา แล้วก็ยิงมันตามทางเดินแคบๆ ได้ ในระยะใกล้ๆเพียงแค่ไม่กี่เมตร ท่ามกลางความมืด ในพื้นที่ ที่ไม่น่าจะทำการยิงได้ จนตัวท่านเอง ก็ต้องได้รับบาดเจ็บไปเองด้วย จากการยิงครั้งนั้นครับ ซึ่งจากที่ได้ติดตามเรื่องราว การพบกับเสือกินคน ในประเทศอินเดีย ในสมัยเมื่อร้อยกว่าปีที่ผ่านมานั้น ส่วนใหญ่จะเป็นการล่าเสือ ด้วยปืน จากการนั่งห้างที่เรียกว่ามาชาน หรือห้างที่ผูกขึ้นชั่วคราว และมีการทำปืนผูกบ้าง แต่ก็น้อยเต็มที และมีน้อยครั้งมากที่มีการใช้กับดัก ซึ่งที่ปรากฏมาในหนังสือของท่าน จิม คอร์แบต ก็ระบุว่ามีการใช้กับดัก กับเจ้าเสือดาวกินคนด้วย แต่สำหรับคนพื้นที่ในอินเดียนั้น พวกเขาแทบจะไม่มีการต่อต้านเสือเหล่านี้เลย นอกจากการตะโกนส่งเสียงไล่ ถ้าหากว่ามีการ ขุดหลุมพลาง หรือว่า มีการขัดจั่นห้าว เหมือนกับที่ชาวสุวรรณภูมิของเราทำ ก็อาจจะมีโอกาสต่อสู้ เพิ่มมากขึ้นก็ได้นะครับ เพราะในบางครั้ง เสือออกเดินเพ่นพ่านไปมาอย่างสบายใจ ถ้าหากว่ามีกับดักรออยู่บ้างก็อาจจะไม่สูญเสียกันมากนักก็ได้ แต่เสือกินคนนั้น มักจะฉลาด หากการล่าครั้งไหน หรือแบบไหนพลาด จนเกือบทำให้มันติดกับ มันก็จะจำได้ และระมัดระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิม และจะจัดการมันด้วยวิธีเดิมๆอีกไม่ได้ เหมือนกับเสือโคร่งตัวนี้ ที่ไม่ยอมเข้ามาใกล้ซาก หรือจุดที่จะมีการซุ่มยิงอยู่เลย และแม้กระทั่งเจ้าเสือดาวแห่งพาร์นา ที่มันเคยถูกวางยาพิษเข้าไป หลังจากนั้นมันก็จำกลิ่นไซยาไนด์ได้ จนไม่ยอมกินเนื้อส่วนที่ถูกใส่ยาพิษไว้อีกเลยเหมือนกัน โชคดีที่พวก สัตว์กินคนเหล่านี้ ไม่สามารถส่งต่อความรู้ไปสู่ เสือตัวอื่นได้ ไม่อย่างนั้ง ฝ่ายมนุษย์คงจะลำบากกันเป็นอย่างมากแน่นอนครับ #เรื่องเล่า #เที่ยวป่า #ตำนาน และนั่นก็คือเรื่องราวในวันนี้ของเราครับ ขอขอบคุณทุกๆท่าน ที่ติดตามรับชม รับฟังเรื่องราวจากช่องของนายโชติ มาด้วยดีมาโดยตลอดด้วยครับผม และขอขอบคุณทุกๆท่าน ที่สละเวลา ชมโฆษณาจากคลิปวีดีโอ ต่างๆของนายโชติ และสมาชิกแบบพรีเมี่ยม อันจะเป็นการสนับสนุน ช่องของนายโชติได้โดยตรง เพื่อให้มีพลังในการก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคงขึ้นด้วยครับ เพราะตอนนี้รายได้ของผม ก็มาจาก โฆษณาเหล่านี้ นี่แหละครับ และ หากท่านใดชื่นชอบ และอยากรับฟังเรื่องราวอื่นๆเพิ่มเติม โปรดกดปุ่มติดตาม กดกระดิ่ง เพื่อรับฟังเรื่องราวใหม่ๆจากนายโชติ และสามารถกดแชร์เรื่องราวนี้แก่เพื่อนๆของท่าน เพื่อร่วมสนุกไปด้วยกัน และใหม่ล่าสุดในตอนนี้ ท่านสามารถ สมัครเป็นสมาชิกของช่องนี้เพื่อเข้าถึงสิทธิพิเศษต่างๆได้อีกด้วยครับ    / @naychot109   ขอบคุณมากครับ สวัสดีครับ นายโชติ ชนุภณ ยอดสมัย [email protected] tel.086-5271337 หรือค้นหาได้ในชื่อ @naychot109 ครับ