BIESZCZADZKI SZLAK - Vi L'art /nocą przy księżycu Wołosatek brzmienie niosło się daleko..

text - Viola Lenard, muz. i realiz. - Adam Zon, Wciąż pamiętam na ramionach plecak ciężki - w nim marzenia Zabłocone buty, namiot w lesie i chwile wytchnienia Przemoczeni ciepłym deszczem, wysuszeni słońcem Wędrowaliśmy wolni w bezkresy tonące Nocą przy księżycu Wołosatek brzmienie Niosło się daleko, szemrały strumienie Nie potrzeba nam było wygód i frykasów Wystarczył powiew wiatru pośród pól i lasów Ach, Bieszczadzki szlaku, przywołaj nas echem, Niech powrócą chwile z radością i śmiechem Gdzie młodzieńcza miłość w rannej rosie skąpana Gdzie struny gitary i śpiewy do rana Gdzie niebo się kłania Połoninom nisko Gdzie szczere przyjaźnie i wspólne ognisko Ach bieszczadzki szlaku przywołaj nas echem Tęsknimy za tobą, za miłością i śmiechem. Tylko tam jeszcze ludzie wędrowców czekają Otwierają swe serca, gościnnie witają Tam rdzawa jesień buki w złoto zmienia Tam prawdziwa przyjaźń, tam czas nie ma znaczenia Choć płyną lata, pamięć nie ginie, bo żyją w nas wspomnienia o wolnej krainie. Ach, Bieszczadzki szlaku, przywołaj nas echem Niech powrócą chwile z radością i śmiechem Gdzie młodzieńcza miłość w rannej rosie skąpana Gdzie struny gitary i śpiewy do rana Gdzie niebo się kłania Połoninom nisko Gdzie szczere przyjaźnie i wspólne ognisko Ach bieszczadzki szlaku przywołaj nas echem Tęsknimy za tobą, za miłością i śmiechem Ach, Bieszczadzki szlaku, przywołaj nas echem, Niech powrócą chwile z radością i śmiechem Gdzie młodzieńcza miłość w rannej rosie skąpana Gdzie struny gitary i śpiewy do rana Gdzie niebo się kłania Połoninom nisko Gdzie szczere przyjaźnie i wspólne ognisko Ach bieszczadzki szlaku przywołaj nas echem Tęsknimy za tobą, za miłością i śmiechem.