BaurusArt- Tchnienie historii

Działajmy dopóki mamy czas. Bo życie nie będzie na nas czekać, ono upływa i to bardzo szybko. #przemijanie #heavymetal #violin Jeśli Ci się podoba zostaw like, subskrypcję , a może i komentarz. Będzie mi bardzo miło i da motywację. Tekst jest mojego autorstwa, został stworzony za pomocą AI. Tchnienie historii Szerokie horyzonty W kieszeni wielkie plany A wokół wciąż te same Przetarte schematy Ogromna pasja pali Jak ogień w małej klatce Tu mental taki stary Że aż pęka nam pod czaszką Chcę tu być tchnieniem zmiany Lekki wiatrem w duszne sale Wchodzę A tu czuję się Jak ość w gardle całej sali To co miało wszystkich nieść Podnieść nawet tych co spali Oddawać Choć nie dali nic Już przegapiliście fale Ten czas już minął Lecz my wciąż czas mamy wciąż mamy Wstańmy więc Weźmy to we własne ręce Zanim zaśniemy nad ranem Bo życie nie czeka Gna z czasem Pędzi jak pociąg za dalekim szlakiem A my jedynie tchnieniem historii W pamięciach innych Jak kruchy znak na piachu Mówili: „jeszcze zdążysz” A zegar drwił po cichu W kalendarzach pełno pustek Choć kalendarz pełen krzyku To co miało tu się stać Nie poczeka w nieskończoność Jeśli znowu będziesz stać To zamieni się w pozorność Już jest za późno – na wymówki Na usprawiedliwianie Za wcześnie Żeby składać broń I czekać aż się stanie Ten czas już minął Tak Lecz my wciąż czas mamy Więc zanim znów to przeczekamy Podnieś wzrok i rusz przed bramy Ten czas już minął Lecz my wciąż czas mamy wciąż mamy Wstańmy więc Weźmy to we własne ręce Zanim zaśniemy nad ranem Bo życie nie czeka Gna z czasem Pędzi jak pociąg za dalekim szlakiem A my jedynie tchnieniem historii W pamięciach innych Jak kruchy znak na piachu Czy chcesz być tylko echem Co raz zadźwięczy i zgaśnie Czy chcesz być czyimś światłem Gdy mu w środku wszystko gaśnie Wstańmy Zanim spadnie kurz Nad naszymi ideałami Bo jeśli teraz puścisz luz Ktoś inny napisze to za nas Ten czas już minął Lecz my wciąż czas mamy wciąż mamy Wstańmy więc Weźmy to we własne ręce Zanim zaśniemy nad ranem Bo życie nie czeka Gna z czasem Pędzi jak pociąg za dalekim szlakiem A my jedynie tchnieniem historii W pamięciach innych Jak kruchy znak na piachu