Nga Italia në Librazhd: Artur Balla dhe ëndrra për fermën më të madhe të gomaricave në Shqipëri

Nga Italia në Librazhd: Artur Balla dhe ëndrra për fermën më të madhe të gomaricave në Shqipëri #danielmucaku #arturballa    • Nga Italia në Librazhd: Artur Balla dhe ën...   Në Orenjë, një fshat i Librazhdit ku natyra ka ruajtur gjithë madhështinë e saj, gjelbërimin dhe qetësinë që të mbush shpirtin, ka nisur të marrë jetë një histori ndryshe. Ky vend i bukur, i njohur për mikpritjen dhe bujtinat tradicionale, tashmë ka edhe një tjetër atraksion: Fermën e Gomaricave. I kthyer nga emigracioni, me përvojën e viteve jashtë dhe ëndrrën për ta parë vendlindjen e zhvilluar, i riu Artur Balla vendos të ndërtojë këtu një projekt unik. Synimi i tij është i madh një fermë me 100 gomarica, ndërsa sot ka nisur me 20 prej tyre. Që në hapat e parë, porositë nuk kanë munguar, duke ardhur nga Tirana, Vlora, Durrësi e shumë qytete të tjera të vendit. Në këtë rrugëtim, Arturi nuk është i vetëm. Nëna e tij, e cila kujdeset çdo ditë për mjeljen e gomaricave, tregon me pasion se si përpunohet ky qumësht i rrallë. Ai përdoret i freskët, por edhe për nënprodukte si djathi, ndërsa ambalazhohet në bidona me logo të personalizuara. Bashkë me të, punon edhe nusja e vëllait, e cila siguron pastërtinë dhe cilësinë e produktit, që gjithçka të mbërrijë e sigurt dhe e shëndetshme tek konsumatori. Një veteriner i zonës na flet për kujdesin ndaj kafshëve vaksinimin, ushqimin e balancuar dhe rëndësinë e ambientit ku ato rriten. Ai thekson se kushtet natyrore të Orenjës, me ajrin e pastër dhe kullotat e gjelbra, i bëjnë gomaricat të shëndetshme dhe prodhimtare. Pamjet e mrekullueshme të fermës tregojnë tufën që endet qetësisht mbi barin e gjelbër, ndërsa këlyshët e vegjël ushqehen me gji e luajnë mes tyre, duke sjellë një atmosferë të ngrohtë e të paharrueshme. Është një skenë që të rikthen tek natyra dhe thjeshtësia. Arturi rrëfen se për momentin arrin të përballojë kërkesat, por objektivi i tij mbetet i qartë: të krijojë fermën më të madhe të gomaricave në Librazhd. Ai flet edhe për efektet e çmuara të qumështit nga forcimi i imunitetit, tek ndihma për frymëmarrjen, tretjen dhe kujdesin për lëkurën. Projekti i tij nuk ndalet vetëm tek ferma. Krahas saj, ai mendon të zhvillojë edhe një bujtinë, që vizitorët të kenë mundësi të qëndrojnë dhe të përjetojnë nga afër traditën e zonës. Sot, shumë turistë që akomodohen në “Bujtinën Xhelal”, zbresin më pas për të parë nga afër këtë fermë të veçantë. Nga Europa e deri më gjerë, vizitorë të huaj dhe vendas vijnë për të parë kafshët, për të provuar qumështin bio dhe për të njohur një traditë të ringjallur. Në shtëpinë e tij, Arturi ka ndërtuar një dhomë të veçantë, të gdhendur në gur, që të kujton kullat e dikurshme shqiptare – një kombinim mes së resë dhe së lashtës, mes ëndrrës dhe kujtesës historike. Dhe nuk mund të mungonte mikpritja. Nëna e Arturit, bashkë me të, shtruan një tavolinë të madhe tradicionale, plot me gatime të zonës. Me buzëqeshjen e saj, ajo na uroi mirëseardhjen, duke thënë se ky është zakoni i Orenjës të hapësh zemrën dhe shtëpinë për çdo mysafir. Kjo fermë nuk është thjesht një biznes. Është një rikthim. Një histori ëndrrash të mbajtura gjallë, e një familjeje që e ka kthyer dashurinë për vendlindjen në një projekt unik. Një shembull se si tradita, natyra dhe përkushtimi mund të ndërthuren, për t’i dhënë jetë një prej atraksioneve më të veçanta që ka sot Librazhdi.