Ανάθεμα τον αίτιο | Παραδοσιακό Αγιάσου | Manitarock (Δέσποινα Κλεισιάρη)

"Αυτό σημαίνει να τραγουδάς με ψυχή. Σ' αυτό το τραγούδι, δεν αρκεί η καλή φωνή... Μια μικρή ανάλυση... για να αιτιολογήσω το γιατί αυτή η ερμηνεία είναι μακράν η καλύτερη που έχει ακουστεί. Το τραγούδι αυτό έχει θυμό και μίσος για τον αίτιο, γλύκα και θλίψη και απόγνωση ταυτόχρονα. Κάθε φράση είναι ένα ξεχωριστό συναίσθημα. Όλα αυτά μαζί, οφείλει να τα βγάλει ο τραγουδιστής. Να φωνάξει το "ανάθεμα", να θυμώσει και να δείξει το θυμό, να τον ακούσουμε ... και να γλυκάνει στο "αγάπα με πουλάκι μου". Να σπάει η φωνή στο "να χωριστούμε αγάπη μου" για να εκφράσει τη θλίψη του άδικου χωρισμού. Να τραβήξει το "δε" όταν τραγουδά "κλαίει η καρδιά μ' και δε 'μερώνει" αλλιώς, πώς θα καταλάβει ο ακροατής ότι ο πόνος είναι βαθύς. Αυτά και πολλά άλλα είναι που πέτυχε η κυρία Κλεισιάρη στην απόδοση του τραγουδιού. Υπάρχουν άπειρες εκτελέσεις στο youtube με πάρα πολύ αξιόλογες φωνές, τους λείπει όμως κάτι, η ψυχή, ο τονισμός των λέξεων και των φράσεων, σαν να μη καταλαβαίνουν και πολύ καλά τι λέει, όλα περίπου επίπεδα, flat "κάποιος το έγραψε κι εγώ με την καλή μου τη φωνή, το τραγουδώ" Συγχαρητήρια λοιπόν στην κυρία Κλεισιάρη και στο κύριο Κώττα. [..]" Mikpht4455 Ανάθεμα τον αίτιο Παραδοσιακό Περιοχής Ανατολικού Αιγαίου (Αγιάσος Λέσβου) Το οπτικό υλικό είναι από το Διαδίκτυο. Σε Διασκευή: Γιώργου Κωνσταντινίδη Συγκρότημα Manitarock Φωνή : Δέσποινα Κλεισιάρη Μπουζούκι - Φωνή : Γιώργος Κωνσταντινίδης Πιάνο - Μπάσο : Στέργιος Κώττας Video Edited by "'Ακουσε Με..." Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://akouzeme.blogspot.com/2021/05... Στίχοι: Ανάθεμα τον αίτιο Κι ας το `χει αμαρτία Να χωριστούμε αγάπη μου Χωρίς καμιά αιτία Συ μπαξές κι εγώ φυντάνι Να σ’ απαρνηθώ δεν κάνει Αγάπα με πουλάκι μου Όπως μ’ αγαπάς πρώτα Τα ξένα λόγια μην ακούς Μόν’ την καρδιά μου ρώτα Σάλτα κι άρπα με απ’ το κύμα μην πνιγώ κι έχεις το κρίμα Χελιδονάκι θα γίνω να πέσω στην αυλή σου Να κάνω πως επέθανα Για να γενώ δική σου Κλαίει η καρδιά μ’ και δε μερώνει Σαν της ερημιάς τ’ αηδόνι Θα το 'χω το παράπονο σε όλη τη ζωή μου Όταν σε συλλογίζομαι θα τρέμει το κορμί μου Συ μπαξές κι εγώ φυντάνι Να σ’ απαρνηθώ δεν κάνει. *** Anathema ton etio ki as to 'xei amartia ki as to xei amartia Na xoristoume agapi mou dixos kamian etia. dixos kamian etia Sy mpaxtses kai ego fydani na s'aparnitho den kanei Agapa me poulaki mou opos m'agapaes prota opos m'agapaes prota Ta ksena logia min akous mon' tin kardia sou rota mon' tin kardia sou rota Sy baxtses ki ego fydani Na s'aparnitho den kanei Helidonaki na geno Na peso stin avli sou Na peso stin avli sou Na kano pos epethana Gia na vretho mazi sou Gia na vretho mazi sou Salta ki arpa me ap'to kyma min pnigo ki exeis to krima sy baxtses ki ego fyntani na s'aparnitho den kanei *** Verdammt sei der, der einen Grund hatte Und er soll es als Sünde mit sich tragen Das wir uns trennen meine Liebe Ohne einen Grund Du ein Garten und ich eine junge Pflanze Auf Dich verzichten darf nicht sein Liebe mich mein Vögelchen Wie Du mich früher geliebt hast Höre nicht auf fremde Worte Frage nur Dein Herz Geh los und reiß mich von den Wellen Das ich nicht ertrinke und Du das Leid trägst Eine Schwalbe werde ich Und werde in Deinen Hof fallen Ich werde tun als ob ich gestorben wäre Damit ich Dein werde Mein Herz weint und kann nicht beruhigt werden Wie die Wüstenschwalbe Du ein Garten und ich eine junge Pflanze Auf Dich verzichten darf nicht sein Wenn ich an Dich denken werde Wird mein Körper zittern Es wird meine Klage sein Mein ganzes leben lang. *** Damn he who is to blame, and may he carry it as a sin, and may he carry it as a sin, for us to be separated my love, without any reason, without any reason, you the orchard and I a sprout, for me to deny you is not right. *** Love me my little bird, as you loved me at the start, as you loved me at the start, Don't listen to the words of strangers, only ask your heart, only ask your heart, you the orchard and I a sprout, for me to deny you is not right. - A little swallow i'll become, and fall into your yard, and and fall into your yard, to pretend that i am dead, so that i will be with you, so that i will be with you, jump and grab me from the wave, so that i won't drown and the fault is yours. you the orchard and I a sprout, for me to deny you is not right.