Φυλακές ανηλίκων - ο Θεός

Η ταινία ''Φυλακές Ανηλίκων'' θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα cult ελληνικού σινεμά των 80s. Γυρίστηκε από τον βετεράνο Ντίμη Δαδήρα σε σενάριο του ανεκδιήγητου Γιώργου Μυλωνά, του εμπλεκόμενου στην υπόθεση Ζαχόπουλου και του οποίου η κόντρα με τη δημοσιογράφο Βένα Γεωργακοπούλου για τα κρατικά κινηματογραφικά βραβεία είχε απασχολήσει τον Τύπο προ 6ετίας. Και ποιος δεν έχει δει τη συγκεκριμένη ταινία, ένα must στα βιντεοκλάμπ της εποχής, στην TV λίγο μετά και πλέον στο youtube - μια ταινία κοινωνική, δραματική κλπ., που όμως σήμερα βλέπεται μάλλον σαν κωμωδία. Ήρωες είναι τέσσερις νέοι ανερμάτιστοι, ο Στέφανος, ο Γιώργος, ο Νώντας και ο Χρήστος. Μηχανόβιοι, ντισκόβιοι και γκομενόβιοι, που κάποια στιγμή οργανώνουν ληστεία για να ξεφύγουν απ' τη φτώχια τους, αλλά τους τσιμπάει η αστυνομία και καταλήγουν στις φυλακές ανηλίκων. Εκεί συναντάνε τα μύρια κακά: Ξυλοδαρμούς, απομόνωση, τον βασανιστή δεσμοφύλακα τους ονόματι ''Θεό'', τον πρεζάκια χαφιέ Γιώργο Πετρόχειλο, τον Αρτέμη Μάτσα, ιδανικό διευθυντή των φυλακών και τον Αρχιφύλακα Λευτέρη Γυφτόπουλο, γραφικό κουλτουριάρη κρυφογκέι που την πέφτει στον Στέφανο, απαγγέλοντας του ποίηση (από τις πιο ξεκαρδιστικές σκηνές της ταινίας με την ασύλληπτη ατάκα του Αρχιφύλακα: ''Θα σε συντρίψω γιατί σε χρειάζομαι'')! Το πως τού'ρθε, βέβαια, του Μυλωνά να βάλει έναν μπάτσο κρυφογκέι να προσπαθεί να ρίξει τεκνά δια της ποιήσεως, αυτό είναι κάτι που σηκώνει μεγάλη ανάλυση, αλλά ομολογώ πως βαριέμαι να το κάνω και δεν μας αφορά κιόλας στο άρθρο αυτό. Πάντως, για την ιστορία να πούμε ότι στην πραγματικότητα η σκηνή παίζεται μεταξύ πατέρα και γιού, αφού τον Στέφανο υποδύεται ο νεαρός Άγης Γυφτόπουλος, γιος του Λευτέρη Γυφτόπουλου - Αρχιφύλακα! Παρ' όλα αυτά, αν εξαιρέσει κανείς την ολότελα επιδερμική αντιμετώπιση του θέματος από τον σεναριοπλόκο κυρίως, η σκηνοθεσία ήταν αξιοπρεπής και οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές ανηλίκων παρουσιάζονταν με τρόπο αρκετά ρεαλιστικό. Υπάρχει και ακόμη ένας λόγος, όμως, για τον οποίο αρκετοί μνημονεύουν μέχρι σήμερα τις κινηματογραφικές ''Φυλακές Ανηλίκων'' κι αυτός δεν είναι άλλος από το τραγούδι των τίτλων έναρξης, τη ''Σάπια Βίδα''! Η μουσική είναι του Γιώργου Κατσαρού, μουσικοσυνθέτη της ταινίας, και οι στίχοι του σεναριογράφου Γιώργου Μυλωνά. Ερμηνεύει ο Κώστας Γανωτής σε πρώτη εμφάνιση, ένα χρόνο πριν την κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού δίσκου του, ''Κατά τ'άλλα καλά'' (1983), σε μουσική Τάκη Μπουγά και στίχους Αντώνη Ανδρικάκη. Το ακούμε εδώ: Ο Κώστας Γανωτής είναι ένας εντελώς ιδιοσυγκρασιακός ερμηνευτής και τραγουδοποιός μέσα στην ελληνική μουσική κι αν κάποιοι τον κατατάσσουν στους ''ελαφρολαϊκούς'' καλλιτέχνες, ο ίδιος έχει εκδώσει τραγούδια του σε ποίηση Ρίτσου, Τσαρλς Μπουκόφσκι στη μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα (!) και, πρόσφατα, Κικής Δημουλά και Κ. Π. Καβάφη! Του χρωστάω ένα αφιέρωμα και δεσμεύομαι, διότι τον θεωρώ πραγματικά μοναδική περίπτωση δημιουργού. Επικοινώνησα μαζί του με αφορμή το άρθρο που διαβάζετε κι είχε πολλά ενδιαφέροντα να μοιραστεί μαζί μας: Έχοντας έρθει από τη γενέτειρα του, τον Βόλο, στην Αθήνα εν έτει 1982, ο νεαρός Κώστας Γανωτής πέρασε από τη MINOS με σκοπό έναν πολυπόθητο πρώτο δίσκο. Αντ' αυτού, ο παραγωγός της εταιρείας, Σπύρος Ράλλης, που δε ζει πια, τον έστειλε στο τηλεοπτικό ''Να η Ευκαιρία'' ώστε αν ήταν να γίνει κάτι, να ξεκινούσε από κει. Πράγματι, πήγε ο Γανωτής στην εκπομπή και τραγούδησε ένα δικό του τραγούδι με την κιθάρα του. ''Θα μας πείτε τα λόγια του τώρα;'' τον ρώτησε αμέσως μετά η Ροζίτα Σώκου για να λάβει την απάντηση του: ''Τα ξέχασα''! Είχε πάρει, όμως, απ' όλα τα μέλη της επιτροπής, ''10'', τον ανώτερο βαθμό. Δύο μέρες μετά του τηλεφώνησε ο Γιώργος Κατσαρός από την επιτροπή και του ζήτησε να πει με τη ζεστή βραχνή φωνή του το τραγούδι για τους τίτλους έναρξης μιας ταινίας που έγραφε τη μουσική της. Ήταν φυσικά οι ''Φυλακές Ανηλίκων'' και το τραγούδι, η ''Σάπια Βίδα''.