Küllerinden

Yine düştüm yollara, içimde koca bir gurbet Sus pus olmuş şehirler, üstümde ağır bir kasvet Adım adım uzaklaştım o eski gülen yüzümden Geriye dönmek çok zor, koptum bir kere yerimden Saatler geçmek bilmez bu yabancı sokaklarda Gözüm dalar gider hep o uzak ufuklara Bir yanım hep eksik, bir yanım darmadağın Gölgesinde üşüyorum devrilmiş koca dağların Bana sorma bu hüznün asıl sebebi nedir Gözlerimden süzülen bu yaşlar kaç seneliktir? Zaman her şeye ilaç derler, yalanmış inandım Ben kendi içimde yandım, kendi içimde kanadım Yansın bırak tüm anılar, küllerinden doğsun Bu karanlık gece artık gidip sabahı bulsun Yarım kalan ne varsa savrulsun esen rüzgara Alıştım ben çoktan kapanmayan bu yaraya Aynalarda gördüğüm o yüz bana çok yabancı Her sessizliğin ardında saklı derin bir sancı Sözler tükendi artık, kelimeler çok yorgun Fırtınalar kopsa da benim denizim durgun Bana sorma bu hüznün asıl sebebi nedir Gözlerimden süzülen bu yaşlar kaç seneliktir? Zaman her şeye ilaç derler, yalanmış inandım Ben kendi içimde yandım, kendi içimde kanadım Yansın bırak tüm anılar, küllerinden doğsun Bu karanlık gece artık gidip sabahı bulsun Yarım kalan ne varsa savrulsun esen rüzgara Alıştım ben çoktan kapanmayan bu yaraya Kimse duymaz sesimi, bağırsam şu gökyüzüne Karanlık perde çekmiş, yıldızların gülen yüzüne Ama düşsem de kalkarım, bu yol benim kendi yolum Kırılsa da kanadım, bağlansa da elim kolum Yansın bırak tüm anılar, küllerinden doğsun! Bu karanlık gece artık gidip sabahı bulsun! Yarım kalan ne varsa savrulsun esen rüzgara Alıştım ben çoktan kapanmayan bu yaraya! Kapanmayan bu yaraya... Savrulsun rüzgara... Küllerinden...