Mikaîl Aslan - Mîraz – Însano Kamil

Mîraz'a dair : Dağların kayıp anahtarını aramaya çıktığımda, bir eski fotoğraf içinde, omuz omuza durmuş iki dervişin ellerine dikmiştim gözlerimi. El ele tutuşmuş iki derviş, öyle mahzun ve arınmış bir edayla duruyorlardı ki, bütün zamanların en derin hüznü gizliydi bakışlarında ve sanki darmadağın bir kavmin tüm kayıp işaretlerini taşıyorlardı avuçlarında. Anladım ki, dağların kaybolan anahtarı onların avuçları içinde saklı. Saygıyla uzandım ellerine; avuçlarındaki anahtarı almak için destur istedim. Aralandı önüm sıra bir kapı, girdim kutsal mekâna. Duru bir ırmağın kıyısında boş kürsüler duruyordu; dağılmış, tarumar olmuş bir cemaatten arka kalan, bir de sulara yazılmış sözler... Sönmüş ocaklarda, külün derinliğine çekilmiş ateşin bir anlamı olmalıydı. Dağların Anahtarı'yla açılmış kapının beni daha nerlere götüreceğini merakla beklerken; gümüş bir sandığa takıldı gözlerim; kapağını kaldırıp baktığımda, içinde demlenen bir avuç/topak Mîraz duruyordu. Anlamı neydi bunun, neye işaretti bu „Mîraz“? Hamurun olgunlaştırılmasında kullanılan özdü ´mîraz´, kök anlamı `miracla´, yani mucizeden geliyordu. Bu öz olmaksızın hamur kamilleşip kıvama gelmez, yaratılış tamamlanamazdı. Almam gereken işareti almıştım!.. Hamurdan hamura miras olarak aktarılan maya, tarihin bir dönemecinde kesintiye uğramıştı. Onu alıp sonraki kuşaklara ulaştırma görevi şimdi bizdeydi. Tarihten gelen o esrarlı özü; yaratıya sürekliliğini veren o köklü mirası, daima hatırda tutmak için, elinizdek albüme „Mîraz/Maya“ adı verildi. ***** Însano Kamil Kaybolan her kavim, insanlık belleğinde ortaya çıkan bir boşluktur. Çünkü her kavim yaşama, kainata ve insana dair binlerce yıllık tecrübeler ve anlamlarla yüklü, apayrı bir macerayı taşıya gelir özgün dilinde. Kaybolan her dille birlikte, insana dair binlerce işaret kaybolur. “Însanê Kamîl“, geçmiş kavimlere ait o kayıp işaretlerin tutkusuyla yola koyulandır. Ondan önce aynı yoldan geçmişlerin ayak izlerini kendine kılavuz bilendir. Nenem anlattığı masalın birinde, „dem ü devran içinde gökyüzünden kurtlar ve taşlar yağarmış“ derdi. Çocuk dimağım buna anlam veremezdi. O aydınlık tertemiz maviden, nasıl olur da kurtlar ve taşlar yağardı?... İyi de, derdim kendi kendime, „Perrê serê sodirî“ (şafağın koruyucu kanadı) buna neden izin veriyordu? Meğer ki, nenemin göyüzüyle cisimleştirdiği insanın ta kendisiymiş. Boranın ve ışığın kaynağı olan gökyüzüne benziyordu insan da. O kanatsa, „Însanê Kamîl“in içindek FAM‘dı, diğer bir deyişle, anlak ve vicdandı. İşte benim de aradığım ve gerçek manasını yeni yeni fark ettiğim, ışık ve bilgeliği kendi içinde taşıyan, eskilerin „Însanê Kamîl“ dediği o özge insandı. Mîraz – Însano Kamil Ez heyranê to bî hometa dewrêşî Cedê Şix Hesenî Şayê Xorasanî ra wo Destur bide mi ke ez raperrî şêrî Derdê sima yê şîrinî barê vilê xo kerî Pêtaga xo ra vecî zê barsê mêso Anaca xo weçîne, dorme de biçerexî Wela sima ronî, morê Heqî piranî Mîraz bo mêras bo, az bi az vila bo Ez o heyran ez o, royê tu yo budela Ez o Mikaîlê Axayê Rizayî Tu ya heyran tu ya, royê min o budela Tu ya Mikaîlê Axayê Rizayî ***** Mîraz – Însano Kamil Ey derviş toprağı bana özümü ver Ey horaşan şahı ceddim Şıx Hesen Desturun ver kanatlanıp gideyim Şirin derdini boynuma borç bileyim Oğul arı gibi alıp göçüm gideyim Anaarım seçip, ekseninde perim gereyim Hakkın mührüyle mayalı külünüzü Babadan oğulla yadigar mirasım bileyim Ben senin budala ruhunun divanesi Ben Mikaîlê Axayê Rîzayî Sen benim budala ruhum Ben sendeki öteki… Qeseyî û Muzîk: Mikaîl Aslan Sererastkerdîs: Uğur Sermîyan Çarnayox/Çeviri: Emir Ali Yağan Tenbûr: Mikaîl Aslan Gîtar: Klaus Bittner & Mikaîl Aslan E-Bass: Dieter Schmalzried Percussion: Michael Weil Duduk: Zafer Küçük Bilur: Yasin Boyraz Komposition û Aranje: Mikaîl Aslan Qeyd û Mix: Hakan Akay / Per Sound - Köln Mstering: Michael Schwabe Production: Kalan Müzik (2005) @selimtemo @cemilqocgiri #mikailaslan #miraz #maya