Түнкү Сырлар...

Жылдыздар көктө жанганда, Тынчтыкка аалам батканда, Жүрөктүн түпкү сырлары, Ойгонот түнкү асманда. Караңгы бөлмө, жымжырттык, Сагыныч каптайт сезимди. Сен жокто жалгыз олтуруп, Эстеймин ар бир сөзүңдү. Түнкү сырлар, жашыруун сезимдер, Биз айтпаган, билинбеген сөздөр. Жүрөктө калган ошол бир элес, Жамгырлуу түндө унутулгус кез. Караңгылык биздин сырды жашырат, Жаным, сага сезимим ашыгат... Телефон карайм уламдан, Кабар жок сенден узаган. Жүзүңдү эстеп акырын, Көзүмдөн жаштар куюлган. Голостук билдирүүңдү угуп, Жылмайып коём ичимден. Бул сезим ушунчалык пак, Чыкпайсың такыр түшүмдөн. Түнкү сырлар, жашыруун сезимдер, Биз айтпаган, билинбеген сөздөр. Жүрөктө калган ошол бир элес, Жамгырлуу түндө унутулгус кез. Караңгылык биздин сырды жашырат, Жаным, сага сезимим ашыгат... Бул түнү баары башкача, Сырдашам жалгыз ай менен. Ичимде толгон арзуумду, Бөлүшөм соккон шамал менен. Жакынсың мага, абдан алыссың, Бул кандай сырдуу табышмак? Биздеги ушул махабат, Барабы жылдар арылап? Балким, сен да азыр ойгоосуң? Терезеден асман караган. Бизди бөлүп турган аралык, Жүрөктү кыйнап баралат. Бирок түнкү бул улуу тынчтык, Жан дүйнөмдү сага байлайт... Таң атып бара жатканда, Жылдыздар өчүп, батканда. Бул сырлар калат жүрөктө, Күн нуру жерге чачканда. Жашыруун бойдон калса да, Бул сезим мени жылытат. Сени ойлоп аткан ар бир таң, Жаңы бир үмүт жаратат. Түнкү сырлар... Жашыруун сезимдер... Сен жана мен... Тынчтык... Жымжырттык...