یتیما با ظرف شیر ساکتند و سر‌به‌زیر - حاج محمود کریمی - امامزاده علی‌اکبر چیذر - هیات رایت‌‌العباس

علی علی یا‌علی یتیما با ظرف شیر ساکتن و سر‌به‌زیر غم رو شونه‌هاشون اشک چشماشون روی گونه‌هاشون ناله می‌کنن از غم باباشون اون که شب می‌اومد تک و تنها روی شونه‌اش نون و خرما حالا فهمیدن که کی بوده اون که شب‌ها با حال خسته می‌اومد با روی بسته حالا فهمیدن علی بوده تیره شده آسمون دل همه غرق خون در دل خرابه چشمای گرسنه به راه بابا از کسی به جز او غذا نمی‌خوان بی‌وجودش از دنیا سیرن برای بابا می‌میرن همه سراغشو می‌گیرن خرابه‌ها تاریک و سرده بابا دیگه بر‌نمی‌گرده همه سراغشو می‌گیرن دلم شده پر امید شب وصالم رسید شب شب مراده اینقدر نکن گریه دختر من اشک شوقه تو چشمای تر من فاطمه‌ام میاد دنبال من خبر داره از حال من امشب میاد به استقبال من به انتظارش بیدارم کنار این کوله‌بارم درد دلای چندین سال من نور دل تنگ من پسر قشنگ من ای امید بابا پیش من بیا تا بذارم امشب دستتو تو دست حسین و زینب تا حسینو یاری کنی براش علمداری کنی باید که آبروداری کنی هر جایی باشی کنارش که حتی با یک اشاره‌اش خونتو بر زمین جاری کنی