ไวน์ลดา | JUROKU (十六)

หญิงสาวคนหนึ่งใช้คืนวันศุกร์เป็นเหมือนพิธีกรรมเล็ก ๆ ของหัวใจ เธอกลับมาที่ร้านไวน์เดิมทุกสัปดาห์ นั่งอยู่มุมเดิม จิบไวน์แก้วเดิม ท่ามกลางเสียงแซกโซโฟนและบรรยากาศแจ๊สอันแสนอบอุ่น แต่สิ่งที่เธอเฝ้าตามหาไม่เคยอยู่ในขวดไวน์ หากเป็นใครบางคนที่ปรากฏตัวในค่ำคืนเหล่านั้นเสมอ "ไวน์ลดา" คือบทบันทึกของความคิดถึงที่ถูกเก็บซ่อนไว้อย่างสง่างาม ถ่ายทอดผ่านกลิ่นอายของ Sexy Jazz Lounge ผสมความโรแมนติกแบบผู้ใหญ่ เสียงเปียโนอ่อนโยน เสียงแซกโซโฟนแสนเย้ายวน และถ้อยคำกึ่งบทกวีที่เล่าเรื่องการเฝ้ามอง การรอคอย และความหวังเล็ก ๆ ว่าสักวันหนึ่งความเงียบระหว่างคนสองคน อาจกลายเป็นบทสนทนาที่งดงาม เพลงนี้ไม่ใช่เรื่องของไวน์ แต่เป็นเรื่องของคนที่ทำให้หัวใจมึนเมาได้มากกว่านั้น