ငါဟာ ငါပါပဲ

(Verse 1) မမောနိုင် မပန်းနိုင် အခါခါ ကပြနေရတဲ့ ငါ့ရဲ့ ဇာတ်ကွက်များ အချိန်တွေ ကြာလာတော့ စိတ်ဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ညစ်နွမ်းလာပြီ… သေလုအောင် ငါ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် တပါးသူ အမြင်ထဲမှာတော့ ငါ့ဘဝက နိမ့်ကျလွန်းတဲ့ အရိပ်တစ်ခုလို… ⸻ (Pre-Chorus) ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မိချင်ပေမယ့် ရင်ဘတ်ထဲက နာကျင်မှုကို ဖိသိပ်ထားဆဲ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက်လဲ ဒီအဆုံးမရှိတဲ့ နာကျင်ခြင်းတွေ… နားလည်ဖို့ ခက်လွန်းတဲ့ ငါ့ရဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကြားမှာ… ⸻ (Chorus) ငါဟာ ငါပါပဲ… ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ ငါ့ဘဝကို ငါ့ပေတံနဲ့ တိုင်းခွင့်ပေးလိုက်ပါ… ဘာကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ သီအိုရီတွေနဲ့ ငါ့ကို ပုံဖော်ချင်နေကြတာလဲ “ငါဟာ ငါ” ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို ဘာလို့ မေ့နေကြတာလဲ… အထပ်ထပ် အခါခါ ပြန်ကနေရတဲ့ ဒီဇာတ်ကွက်တွေကြား ကမ္ဘာကြီးကို ချန်ထားပြီး အဝေးတစ်နေရာဆီ ပျောက်ကွယ်သွားချင်တယ်… ⸻ (Verse 2) “စကားလုံးလေးပါပဲ” လို့ မင်းတို့ လွယ်လွယ် ပြောကြတယ် ဒါပေမယ့် မမြင်ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေက တိတ်တိတ်လေး သွေးယိုနေဆဲ… မျက်ရည်တွေကြားကပဲ အကောင်းဆုံး ရှင်သန်ဖို့ ငါ ကြိုးစားနေဆဲပါ… ဒါပေမယ့် တခါတလေ အရာအားလုံးကို မုန်းတီးပစ်ချင်တဲ့စိတ်က မုန်တိုင်းလို ငါ့ရင်ထဲ ထိုးဖောက်လာတယ်… ⸻ (Bridge) အမာရွတ်ဟောင်းတွေပေါ်မှာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖိနှိပ်နေတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ စကားလုံးများ… စိတ်လွတ်လက်လွတ် အော်ဟစ်ပစ်ချင်တယ် ရင်ထဲမှာ လူးလွန့်နေတဲ့ ဒီနာကျင်မှုတွေကို… ⸻ (Outro) ငါက အမှုန်အမွှားလေးတစ်စပဲ… ငါ့ကမ္ဘာထဲမှာ ငါ့ဘာသာ နေပါရစေ… ထပ်ခါတလဲလဲ ကနေရတဲ့ ဇာတ်ကွက်တွေကို ငြီးငွေ့လို့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အရပ်တစ်နေရာဆီ ကမ္ဘာကြီးကို ချန်ထားပြီး ငါ… ထွက်သွားချင်တယ်… (ချန်ထားခဲ့ချင်တယ်… လွှတ်ထားလိုက်ပါတော့…)