Czarna śmierć w Europie w perspektywie źródeł historycznych i archiwów natury prof. Piotr Guzowski

Czarna śmierć, która zdziesiątkowała mieszkańców Europy, Azji Zachodniej i Afryki Północnej w latach 1347-1352, jest uznawana za najstraszniejszą pandemię w dziejach ludzkości. Historycy szacowali, że podczas jej trwania zmarło do 50% ludności Europy. Dziś, choć już nie mamy wątpliwości, że odpowiedzialna za chorobę była bakteria Yersinia pestis, to dane na temat demograficznych skutków dżumy oraz przyczyny rozprzestrzeniania się choroby są wciąż mało zbadane. Badania prof. Piotra Guzowskiego z zespołem dowiodły że śmiertelność spowodowana dżumą w Europie w połowie XIV w. była bardziej zróżnicowana niż do tej pory sądzono, a teren ziem polskich był tzw. „zieloną wyspą”. Do badań wykorzystano m.in. dane pyłkowe z 261 jezior i mokradeł znajdujących się na terenie 19 współczesnych krajów europejskich (także Polski). Celem prac było ustalenie, jak zmieniała się aktywność rolnicza, także na przestrzeni setek lat przed i po pandemii. Spotkanie z prof. Guzowskim uświadamia także znaczenie zintegrowanego humanistyczno-przyrodniczego podejścia dla zrozumienia pandemii i rozpoznanie lokalnych kontekstów kulturowych, środowiskowych, gospodarczych i społecznych.