Wanda Kulczyk - Rosiewicz - więźniarka obozu w Ravensbrück

Kulczyk - Rosiewicz Wanda z d. Zalewska (numer obozowy 7821)  Urodziła się 13 czerwca 1922 roku w Warszawie.  Do wybuchu wojny mieszkała i kształciła się w Warszawie. Po śmierci ojca w 1940 roku przerwała naukę w kursach gimnazjalnych i wyszła za mąż za Bronisława Kulczyka. Męża jej aresztowano w Warszawie w łapance ulicznej i wysłano go do obozu w Oświęcimiu. Wandę aresztowano w Warszawie w grudniu 1940 roku i osadzono w więzieniu na Pawiaku. Spędziła tam dziewięć miesięcy w tym sześć w izolatce. Brano ją na przesłuchania do komendy gestapo na Al. Szucha. Do Ravensbrück trafiła 23 września 1941 roku z warszawsko-lubelskiego transportu (Sondertransport-transport więźniów z wyrokami kary śmierci). W obozie pracowała ciężko na trzy, potem na dwie zmiany m.in. przy skręcaniu grubych warkoczy ze słomy oraz wykonując różne prace budowlane na terenie obozu. Dnia 1 sierpnia 1942 roku operowana doświadczalnie - operacja zakaźna. Operacja ta polegała na rozcięciu i zainfekowaniu nogi, po sześciu tygodniach 16 września ranę przecięto jeszcze raz. Wanda cierpiała, miała bardzo wysoką gorączkę. Opiekowała się nią Janina Iwańska-koleżanka obozowa. W lutym 1945 roku władze obozowe postanowiły zlikwidować "króliki", świadków tych zbrodniczych eksperymentów. Wanda ukrywała się na bloku "zugangów" i umysłowo chorych. 28 kwietnia 1945 roku opuściła obóz w transporcie ewakuacyjnym i z grupą koleżanek obozowych po wielu tygodniach dotarła 1 czerwca 1945 roku do Warszawy. Po wojnie podjęła pracę zawodową w spółce farmaceutycznej, gdzie poznała przyszłego męża Romana Rosiewicza. Urodziła dwóch synów. Odznaczona jest Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.  Obecnie mieszka w Warszawie.