Psalms 145

திபா 145: 1-2. 8-9. 10-11. 13ab-14 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்து ஏத்துவேன்; உமது பெயரை என்றும் எப்பொழுதும் போற்றுவேன். நாள்தோறும் உம்மைப் போற்றுவேன்; உமது பெயரை என்றும் எப்பொழுதும் புகழ்வேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். ஆண்டவர் இரக்கமும் கனிவும் உடையவர்; எளிதில் சினம் கொள்ளாதவர்; பேரன்பு கொண்டவர். ஆண்டவர் எல்லாருக்கும் நன்மை செய்பவர்; தாம் உண்டாக்கிய அனைத்தின்மீதும் இரக்கம் காட்டுபவர். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். ஆண்டவரே, நீர் உருவாக்கிய யாவும் உமக்கு நன்றி செலுத்தும்; உம்முடைய அன்பர்கள் உம்மைப் போற்றுவார்கள். அவர்கள் உமது அரசின் மாட்சியை அறிவிப்பார்கள்; உமது வல்லமையைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். உமது அரசு எல்லாக் காலங்களிலுமுள்ள அரசு; உமது ஆளுகை தலைமுறை தலைமுறையாக உள்ளது. தடுக்கி விழும் யாவரையும் ஆண்டவர் தாங்குகின்றார். தாழ்த்தப்பட்ட யாவரையும் தூக்கிவிடுகின்றார். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன். என் கடவுளே, என் அரசே! உம்மைப் புகழ்ந்தேத்துவேன்.