Intro ไข่ที่คุณขโมยมา #หนังสือเสียง #นิยาย #Sitha #ตติยา

คู่หมั้นที่เคยฉีกหน้าเธอในงานเลี้ยงของคู่แต่งงานแห่งปีด้วยการควงผู้หญิงอื่นเข้ามาในงาน บอกเลยว่าคนอย่างเธอไม่ให้อภัยแน่นอน จารวีคิดอย่างขุ่นเคือง แม้จะตบหน้าเขาต่อหน้าคนทั้งงานไปแล้วแต่ความโมโหยังมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม หญิงสาวก้าวออกจากลิฟต์ตรงไปยังลานจอดรถ เมื่อถึงรถยนต์ที่จอดไว้เธอมองดอกไม้เจ้าสาวที่ลอยมาถึงมือเมื่อครู่อย่างครุ่นคิดก่อนจะมองหาถังขยะและทิ้งมันลง ณ ตรงนั้นตัดสินใจว่าจะไม่นำมันกลับไป "ทิ้งทำไมล่ะ อุตส่าห์แย่งมาได้ทั้งที" ข้อมือเธอถูกดึงไว้จารวีหันไปมองคนที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่ตอนไหน "ปล่อยนะ" เธอดึงข้อมือออกแต่ภารัณไม่ยอมปล่อยแถมยังดึงตัวเธอไปจนชิดร่างสูงใหญ่ของเขา "ฉันบอกว่าให้ปล่อย คุณจะไปไหนก็ไปพรุ่งนี้ฉันจะบอกพ่อว่าเราจะถอนหมั้นกัน" เธอบิดข้อมือแต่ถูกจับไว้แน่นจนเจ็บ หญิงสาวยกรองเท้าส้นเข็มตั้งใจว่าจะเหยียบลงบนรองเท้าเขาอย่างแรงแต่ภารัณรู้ทัน ชายหนุ่มช้อนร่างเธอลอยขึ้นจากพื้น "ถอนหมั้นเป็นเรื่องของพรุ่งนี้ แต่คืนนี้คุณต้องชดใช้ที่ตบหน้าผมต่อหน้าคนทั้งงาน" เขากระซิบเสียงเหี้ยมพลางก้าวยาวๆ ไปยังรถยนต์ของตัวเองที่จอดรออยู่ไม่ห่างกัน ################# จารวีมองอุปกรณ์ตรวจครรภ์จำนวนห้าอันที่วางเรียงรายและทั้งหมดขึ้นสองขีด "แกจะทำยังไงยายไจ๋ ทำไมไม่ป้องกันล่ะ" วิทิตาเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ด้วยถามอย่างกังวล "ทำยังไง ฉันกำลังจะมีลูกฉันก็ต้องทำสิ่งที่เหมาะสมสิ" จารวีพูดอย่างครุ่นคิด "ใช่ งั้นแกไปบอกคุณภารัณเขาเลยดีไหมว่าแกท้อง" วิทิตาดีใจคิดว่าเพื่อนจะยอมหันหน้าไปปรึกษากับพ่อของลูกที่เป็นอดีตคู่หมั้นไปแล้ว หากแต่จารวีมองเธอด้วยสายตาเป็นคำถาม "จะไปบอกเขาทำไม สิ่งที่ฉันจะทำคือฉันจะเปิดโรงเรียนอนุบาลไว้รอลูกฉันเข้าเรียนต่างหาก" "ยายไจ๋!!!"