UJËBARDHA — Nata kur ranë 30.000 (Skënderbeu vs Perandoria Osmane, 1457)

2 shtator, 1457. Ujëbardha. Gjashtë muaj Skënderbeu u zhduk n'male. Armiku tha se kishte ikë, se e kishin lanë të vetët. Tetëdhjetë mijë ushtarë osmanë prisnin fitoren pa luftë. S'ishte frikë. Ishte kurth. Kjo asht kânga e natës kur toka foli — kur nga maja e Tumenishtës zbriti Kastrioti, e mëngjesi s'erdhi kurrë për ata që e prisnin. 🦅 Kuq e zi, sa t'jetë jeta. ━━━━━━━━━━━━━━━ 📜 HISTORIA Beteja e Ujëbardhës (e njohur edhe si Beteja e Albulenës) u zhvillua mâ 2 shtator 1457, mes forcave shqiptare të udhëhequra nga Gjergj Kastrioti – Skënderbeu dhe një ushtrie osmane nën komandën e Isak Beut dhe tradhtarit Hamza Kastrioti, nipit të Skënderbeut. Skënderbeu ndau ushtrinë e vet të vogël n'kolona e u zhduk n'male për muaj të tërë, tue e bâ armikun me besue se kishte ikë. Kur erdhi çasti, zbriti nga maja e Tumenishtës dhe sulmoi kampin osman n'befasi. Rezultati: deri n'30.000 osmanë të vrarë ose të zânë rob. Isak Beu iku. Hamza tradhtari u kap dhe u dërgua rob përtej detit, n'Napoli. Historiani Franz Babinger e quan këtë fitoren mâ të ndritur të Skënderbeut. Pas asaj nate, thuajse asnjë ushtar s'e tradhtoi mâ. Një popull i vogël, pa perandori e pa flotë, mbajti murin ku Evropa ra. ━━━━━━━━━━━━━━━ 🎵 TEKSTI Ujëbardha... gjashtë muaj mali heshti... e pastaj... foli. Erdhën me tetëdhjetë mijë shpata, Isak Beu, e prapa tij tradhtia. Kërkuan Gjergjin fushë më fushë — po Gjergji ish bâ mjegull, ish bâ mal. "Ka ikë", thanë. "E lanë të vetët." Nata s'e dinte... çka po vinte. N'majë të Tumenishtës... një hije lëvizi. Prit... prit... toka po merr frymë. Zbret! Nga maja zbret Kastrioti! Dridhet Mati, dridhet nata, dridhet perandoria! S'vjen me ushtri — vjen si stuhi, Ujëbardha sonte... skuqet për liri! Tri kolona, tri lumej n'errësirë, zbritën pa zâ, pa dritë, pa mëshirë. Roja bërtiti — "Ai! Skënderbeu!" po vonë: hekuri kish nisë me kndue. Hamza thirri "janë pak", po kot — ushtima e cifteli-t mbyti çdo fjalë. S'kish rresht, s'kish mburojë, s'kish shpëtim, osmani u zgjua n'gjum' e n'zjarr. Kali pa zot, çadra n'flakë, Isak Beu iku — la turpin mbrapa. Tridhjetë mijë ranë ku zbardhte drita, e drita s'erdhi... erdhi vetëm gjaku. E kapën Hamzën gjysmë n'gjumë — gjakun e vet, që u shit për kurorë. S'e vranë. E lanë të jetojë me turpin, se ka dënime mâ t'rânda se vdekja. Ujëbardha... "uja e bardhë"... atë mëngjes s'ish e bardhë. Njëzet e pesë vjet, një popull i vogël, mbajti murin ku Evropa ra. S'kishim perandori, s'kishim flotë — kishim malet, cifteli-n, e nji emën. E ai emën, kur e ndëgjon armiku, edhe sot... i ngrin gjaku. Zbret! Nga maja zbret Kastrioti! Dridhet Mati, dridhet nata, dridhet perandoria! S'vjen me ushtri — vjen si stuhi, Ujëbardha sonte... skuqet për liri! Sa t'ketë male... sa t'ketë Shqiptarë... kjo natë... s'harrohet. Gjergj Kastrioti. Skënderbeu. ━━━━━━━━━━━━━━━ 🎼 Muzikë origjinale — cifteli, lodra, def. 🦅 Vala e Kuqe #Skënderbeu #Ujëbardha #Albulena #Shqipëri #Kosovë #Arbëri #GjergjKastrioti #HistoriShqiptare #KëngëPatriotike #Cifteli Abonohu në Vala e Kuqe për mâ shumë kângë që s'vdesin kurrë. 🦅