YAREN BELGESELİ

Uluabat gölü bereketli sularıyla çevresindeki köylülerin geçim kapısı oluyor. Bu gölde yapılan balıkçılığın yanında sıcak bir insan hikayeye de ev sahipliği yapıyor. Balıkçı Adem Yılmaz ile Yaren isimli leyleğin sıradışı dostluğu. Belgesel bu sıcak hikayeden yola çıkarak aynı zamanda yıllar içinde azalan doğal güzelliklere de dikkat çekiyor. Adem yılmaz, Bursa’da işçi olarak çalıştıktan sonra emekli olarak köyü olan Eskikaraağaç döner. Kendi deyimiyle köye eskiden beri aşıktır. Döner dönmez bir kayık ve ağ takımı yaptırarak baba mesleği olan balıkçılığa başlar. Göle açıldığı bir gün (2011) bir leylek kayığına konar. Duruma biraz şaşırır. Ona tuttuğu balıklardan ikram eder. Balıkçı Adem, Merakla ertesi günü acaba gelirmi diye bekler. Leylek ertesi günde kayığa gelir. Adem Yılmaz, yine onu eliyle besler ve bu sıradışı dostuk başlar. Bir gün köy muhtarı bu leyleğe bir isim koyalım der ve Yaren fikrini sunar. Balıkçı Adem bu ismi çok beğenir ve bundan sonra Leyleği Yaren diye çağırmaya başlar. Her yılın şubat ayı geldiğinde ademi heyecan sarar. Yol uzundur. Afrika'dan Türkiye’ye her türlü olumsuz şartı düşündükçe ademin heyecanını bir kat daha artar. Yaren’in sağlıkla döndüğünü görünce rahat nefes alır. Adem ve Yaren arasındaki bu dostluk 13 yıldır sürmektedir. Adem, ömrü yettiğince bu dostluğu sürdüreceğini söylüyor ama bir yandan da endişeli. Yaşanan iklim değişiklikleri Uluabat Gölü’nü de etkilemiş. Zamanla azalan sular nedeniyle artık eskisi kadar leylek gelmez. Bu da Adem'in en büyük endişesidir.