Duurtest Rolls-Royce Spectre: the sound of silence

Quiet please… Nog niet eerder schakelden we bij e-Drivers een geluidsexpert in. Maar ja, we reden dan ook nog nooit langere tijd in een elektrische Rolls – een auto die volgens zijn makers de stilste ter wereld is. Stilteprofeet Zijn naam: Erik Roelofsen. Geluidsexpert, of zoals wij hem liefkozend noemen: de stilteprofeet. U zou hem kunnen kennen van De Rijdende Rechter, waar hij regelmatig een wetenschappelijk oordeel velt in burenruzies die vaak draaien om geluidsoverlast. De buurman is woedend omdat de buurvrouw te luidruchtig is; en dan schuift Erik in beeld, gewapend met zijn geijkte geluidsmeter. Het instrument dat helderheid brengt in menige twist. Zelfs wanneer het een Rolls-Royce betreft. ‘Ongekend!’ In Goodwood laten ze er geen twijfel over bestaan: stiller dan de Spectre wordt een auto niet. Dus dachten wij: dat zullen we nog wel eens zien. Erik gebeld: zin om het interieurgeluid van een Rolls te meten? Een week later staan we in een stiltegebied op de Veluwe, met onze duurtest-Spectre en Erik met zijn meetapparaat. De proef is eenvoudig: bij 60 km/h meten we het geluidsniveau op verschillende soorten wegdek. Omdat Erik dit al bij talloze auto’s deed, beschikken we over een solide referentiekader. We starten op ruw, ouder asfalt. De meter blijft steken op 54 dB bij 60 km/h. Op Eriks gezicht verschijnt pure verbazing: ‘Dit heb ik nog nooit gezien, zo’n lage waarde.’ Op vers, glad asfalt daalt de score nog verder: 48 dB. Volgens Erik ongekend. Je leeft langer in een Rolls-Royce Stilte, zegt onze profeet, is goud waard – in huis, op straat en zeker in een auto. Het bevordert onze gezondheid, verlaagt stress en schenkt rust. Met andere woorden: het zou voor ons allemaal goed zijn om in een Rolls te rijden. Helaas rollen er in Goodwood jaarlijks slechts iets meer dan 6000 van de band. Maar na deze test en zes weken rijden in de Spectre weten wij: leven in een Rolls voelt als een vorm van therapie. Alles klopt: de geur, de details, de afwerking, de stilte. Samen creëren ze een sereniteit die nauwelijks in woorden te vatten is. Het is alsof de wereld als een geluidloze film langs je raampartij glijdt. Wij hebben genoten. Tekst: Werner Budding – Camera: Rob Steltman