✨ Noc – Bolesław Leśmian | Poezja, która zachwyca I Struny Poezji

✨Zapraszam do wysłuchania mojej muzycznej interpretacji wiersza „Noc” autorstwa Bolesława Leśmiana. 🌙✨ W tej kompozycji starałam się oddać oniryczny, tajemniczy klimat leśmianowskiej nocy, w której granica między jawą a snem ulega zatarciu. To utwór o ulotności chwil, bliskości, która wykracza poza ramy rzeczywistości, i o duszy, która z zachwytem chłonie „ulotny dziw” świata. Niech te dźwięki przeniosą Was do rusalnego kraju, gdzie cienie rąk żyją własnym życiem, a mrok pulsuje ogniem gwiazd. Muzyka i wokal: Wygenerowano przy użyciu Suno i montaż: Wykonano w programach Canva oraz Veed.io (Viddo) Tekst: Bolesław Leśmian (Domena publiczna) KSIĘŻYCOWE UPOJENIE - NOC Bolesław Leśmian Ogniem pulsuje noc, a mrok, ów gwiazd wielbiciel, Ledwie kołysze się pod szumnej ciszy prąd; Na marmur okna padł księżyca bryzg obficie, Gdzie wydłużone drżą dwa cienie naszych rąk. Teraz już widny sen, teraz troska nie straszna I na wpół świeci świat, co już z półmroku wstał, I cienie naszych rąk nam zdają się nie nasze, Jakby przy oknie tym prócz nas ktoś schadzkę miał. Jakby tu oprócz nas, bezsenny i miłosny, Pośród marzenia trwał milczących istnień lud; Wspólna ich z niebem więź i zaświatowe losy, I tajnią drżący byt, i ponadchmurny ród. Dla nich warkoczem swym snutych w srebrze zakrętów, Pod północą co w skrach, strumień we mgle się ćmi, Pogrążony w swych snach, w marzeniach swych do szczętu, Widzi rusalny kraj, jak półsnem mu się śni. Wolny obłoków lot, życie ich blask przenika, Rozwija się ich pąk słyszalniej niźli kwiat... A dusza czujna wciąż i drżąca jak osika Chłonie ulotny dziw, pełen zachwytów świat. Teraz już widny sen, teraz troska nie straszna, I na wpół świeci świat, co już z półmroku wstał, I cienie naszych rąk nam zdają się nie nasze, Jakby przy oknie tym prócz nas ktoś schadzkę miał.