៤ឆ្នាំរោងចក្រ ប្តូរសញ្ញាបត្រប្រុសក្បត់ | ច្រៀងដោយ៖ ឆេងអាន | និពន្ធដោយ៖ សុវណ្ណភូមិ

តើមាននារីរោងចក្រប៉ុន្មាននាក់ ដែលធ្លាប់លះបង់ញើសឈាម សុខចិត្តហូបបាយកញ្ចប់ ត្បិតត្បៀតរាល់ដង មិនហ៊ានទិញខោអាវថ្មីពាក់ ដើម្បីយកលុយទៅផ្គត់ផ្គង់មនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ឲ្យរៀនដល់ចប់? ធ្វើការថែមម៉ោងរហូតដល់យប់ជ្រៅ លះបង់ទាំងយុវវ័យ លះបង់ទាំងភាពស្រស់ស្អាត ដកដង្ហើមស្រូបតែក្លិនធូលីក្រណាត់ ព្រោះតែពាក្យសន្យាថា "ពេលរៀនចប់ បងនឹងចូលស្តីដណ្តឹងអូន"។ តែចុងក្រោយ... ពេលគេមានសញ្ញាបត្រពេញដៃ គេមានការងារធ្វើល្អ គេបែរជាមើលលែងឃើញតម្លៃអ្នកដែលធ្លាប់ចិញ្ចឹមគេពេលក្រ។ គេយកញើសឈាម និងកម្លាំងរបស់យើង ទៅសាងគ្រួសារ ទិញចិញ្ចៀនភ្ជាប់ពាក្យជាមួយអ្នកថ្មី ទុកឲ្យយើងត្រលប់មកអង្គុយយំឱបម៉ាស៊ីនដេរម្នាក់ឯង...។ បទចម្រៀងមួយនេះ និពន្ធឡើងដើម្បីផ្តល់កម្លាំងចិត្ត និងលួងលោមបេះដូងនារីៗដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់រឿងរ៉ាវដ៏សែនឈឺចាប់មួយនេះ។ ចងចាំណា... អ្នកមិនមែនល្ងង់ទេ អ្នកគ្រាន់តែស្រឡាញ់គេស្មោះពេកទើបត្រូវគេក្បត់។ ខោអាវរោងចក្ររបស់អ្នក មានតម្លៃថ្លៃថ្នូរជាងសញ្ញាបត្ររបស់មនុស្សអាត្មានិយមទៅទៀត។ យំឲ្យអស់ចិត្ត រួចជូតទឹកភ្នែកចេញ ហើយត្រូវរឹងមាំឡើងវិញណា! 🥀✌️ សុំរំខានបន្តិចណាពុកម៉ែបងប្អូន ព្រោះឆាណែលនេះទើបតែបង្កើតថ្មី មិនទាន់មានអ្នកស្គាល់ច្រើន បើបងប្អូនស្តាប់ហើយពេញចិត្ត យល់ពីអត្ថន័យ និងចាក់ដោតចំសាច់រឿងពិត សូមជួយចុច Like, Share និង Subscribe (ជាវ) ម្នាក់មួយផង ដើម្បីជាកម្លាំងចិត្តឲ្យខ្ញុំផលិតបទចម្រៀងជីវិតពិតបែបនេះបន្តទៀត។ សូមអរគុណ! 🙏