گلهای رنگارنگ برنامه شماره 114

خواننده : مرضیه گوینده : روشنک نوازندگان: حسین تهرانی (‎ضرب / تنبک) فرهنگ شریف (‎تار) رضا ورزنده (‎سنتور) علی تجویدی (‎ویولن) مرتضی محجوبی (پیانو) روشنک (گوینده) درد دل را دوا نمی دانم گم شدم سر ز پا نمی دانم از می عشق تو چنان مستم كه صواب از خطا نمی دانم عطار (غزل) عشق تو شرابی است كه سوزد دل و جان را ز عاشق شوریده ننوشید كس آن را زین باده كسی تا نشود مست نداند احوال دل عاشق آشفته روان را آنجا كه غمش خیمه زند برکند از بیخ اندیشه كونین و غم نام و نشان را سلطان سراپردهء عشقش چو نظر كرد افروخت به نور رُخ خود جمله جهان را در جمله جهان ظاهر و پنهان شد و چون جان اول نتوان دید عیان صورت جان را در منزل حیرت مزن ای شمس دم لطف پوشیده همان به كه کنی سر نهان را مولانا (غزل) مرضیه (ترانه) شبی زین میخانه ام بركِش به سان پیمانه ام سركِش به میخواران مستیم مگذار اگر جویی ساغر مستی اگر خواهی مستی و هستی به این و آن هستیم مسپار به كس مگو مگو حدیث این سبو تا بنوشندم تا بنوشندم منم راز هستی منم رمز مستی اگر خواهی مستی اگر خواهی هستی مرا در كِش ببر بركِش حریفان را مگو هستم مَده یك دم تو از دستم به كس مگو مگو حدیث این سبو تا بنوشندم تا بنوشندم اگر از من كسی پرسد مگو بودم مگو هستم منیره طه مرضیه (آواز)