บทที่ 1-10 ในที่สุดก็ถึงตาข้าที่จะได้ทรมานพวกเจ้าแล้ว

ซือหนานเซิง ตัวประกอบหญิงที่กลับชาติมาเกิดใหม่พร้อมความทรงจำในอดีต ตัดสินใจแก้แค้นหลิวเสวี่ยเวยและคนในสำนักเซิ่งเทียนที่เคยรังแกนาง โดยเริ่มจากการแสร้งทำเป็นอ่อนแอและสาบานด้วยสัจจะวิญญาณเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ต่อหน้าเจ้าสำนักต่าง ๆ จนทำให้เฝิงเจ๋อเหยียนและศิษย์คนอื่น ๆ เสียหน้า ลี่เทียนเฮิน เจ้าสำนักสี่เทวะเห็นใจจึงเข้าขัดขวางไม่ให้เฝิงเจ๋อเหยียนทำร้ายนางและรับนางเป็นศิษย์ ซือหนานเซิงตัดสินใจเด็ดขาดทำลายรากวิญญาณและเส้นชีพจรของตนเองเพื่อตัดขาดกับสำนักเซิ่งเทียนอย่างสิ้นเชิง ลี่เทียนเฮินพานางกลับสำนักสี่เทวะและดูแลนางอย่างดี ร่วมกับเย่เหยียนชิง ศิษย์พี่ใหญ่ที่เห่อน้องสาวคนเล็กมาก ซือหนานเซิงพบว่าตนเองมีรากวิญญาณทุกธาตุที่ดูเหมือนเมล็ดพันธุ์ประหลาดอยู่ในจุดตันเถียน นางปฏิเสธที่จะใช้ต้นหญ้าหลอมวิญญาณเพื่อชำระรากวิญญาณให้เหลือธาตุเดียว แต่เลือกที่จะบ่มเพาะทุกธาตุตามวิถีของตนเอง ลี่เทียนเฮินสนับสนุนและออกไปหาสมบัติวิญญาณแปดธาตุมาให้นางเพื่อใช้สร้างเส้นชีพจรขึ้นมาใหม่ ซือหนานเซิงใช้วิธีกินสมบัติวิญญาณเหล่านั้นเข้าไปโดยตรง ทำให้ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจากการที่พลังวิญญาณรุนแรงตีกันในร่างกายและเส้นชีพจรฉีกขาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ด้วยความแค้นและขีดเจตนาอันแรงกล้าทำให้นางฮึดสู้จนสร้างเส้นชีพจรใหม่ได้สำเร็จ ทว่าเมื่อตรวจสอบจุดตันเถียนหลังฟื้นขึ้นมา นางกลับพบความผิดปกติบางอย่างจนต้องรีบวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากลี่เทียนเฮินด้วยความตกใจ