Sadece Bir Yoğurt, Cennet Kapılarını Böyle Açtı! (Muzaffer Ozak (k.s.))

Dünyaya sıkı yumruklarla doğarız; hırsla, tamahla. Ama giderken ellerimiz açıktır; hiçbir şey götüremeyiz. Bu hikmetli sohbet, cimrilik ve israf arasında dengeyi anlatırken, gönül zenginliğinin, mürüvvetin ve komşuluk hukukunun ne denli kıymetli olduğunu bizlere hatırlatıyor. Arap Ali’nin bir yoğurt talebi üzerinden açılan bu derin ders, gönül kapılarını aralayarak, bizleri dünya malının geçiciliğine ve ahiret azığının kalpte taşınan niyetle biriktiğine çağırıyor. Allah Resûlü (s.a.v) buyurdu: “Sadaka malı eksiltmez.” (Müslim, Birr 69) Kur’ân şöyle der: “Kim cimrilik eder, kendini müstağni görür ve en güzel olanı yalanlarsa, biz de onu en zora hazırlarız.” (Leil Suresi, 8–10) Ve bir başka yerde buyurulur: “İsraf edenler, şeytanların kardeşleridir.” (İsrâ Suresi, 27) Bu kıssa sadece cimriliği değil, bir lokma yoğurtla dahi cenneti kazanabilen kalbin yüceliğini anlatıyor. Meczûb-u ilâhînin eliyle gelen ikaz, bir hocaefendinin gönlünü dönüştürmüş ve ilimle beraber mürüvvetin nasıl olması gerektiğini gözler önüne sermiştir. Ey kul! Sende kalan değil, senin verdiklerindir azığın. “Cömert, Allah’a yakın; insanlar arasında sevimli; cennet ehline yakın, cehennemden uzaktır.” (Tirmizi, Birr 40)