Semarr - Bazen (şiir seslendirmesi)

BAZEN          Bazen çok özlüyorum seni, yürürken mesela. Adımlarınla döverken yolları, çok çınlatıyorum kulaklarını. Bilmezsin her köşede izin vardır senin. Hiç gelmediğin ve hiç görmediğin sokaklar sana aşinadır. Hangi taşı kaldırsan bin sızı fışkıracak. Hangi köşeyi dönsen yutkunduğum sızım seni bulacak. Bazen çok özlüyorum seni, uyandığımda mesela. Daha gözümü açmadan sana koştuğum sabahlarım vardı benim. Ekmeğin tadı, içtiğim çayın anlamı vardı. Boğazıma dizilmezdi lokmalarım. Sırf sen bana “günaydın” dedin diye sabahlarımın tadı doyulmazdı. Bazen çok özlüyorum seni , gülüşün aklıma geldiği zaman mesela. Doya doya ve ağız dolusu gülmek neymiş sen de anladım. Sahiciydi her şey o zamanlar . İçimdeki çocukla gelirdim sana. Senin bana geldiğin gibi . Unutmadan , umursamadan ve bazen de saçmalayarak. Saçmalamayı bile sevmiştim ben. En büyük keşkem gülüşüne hasret kalmak . Keşke onu bari bıraksaydın bana . Bazen çok özlüyorum seni , her yutkunuşumda mesela. Sen benim ağlamama dayanamazdım bir zamanlar. Canın acırdı bilirim. Sesine çöken hüzne dalardım. Kendimi unutup sana kıyamazdım o zamanlar . Ne ara köreldi bana olan vicdanın bilemiyorum . Bazen çok özlüyorum seni , en çok geceleri mesela . Yalnızlığı çok severdim ben . Ta ki seni tanıyana kadar . Benim gecelerime kimsesizliği sen ektin. Her şeyini kaybetmiş birini görmek istersen işte o benim. Geceleri daha bir ayaz artık. Mevsimlerin ne adı ne de tadı kalmadı. Takvimden düşen günler sahipsiz oldu. Mutlu biten gecelerim , sevinç ile başlayan sabahlarım içimi yakan anılarım oldu . Kaldı hepsi birer birer sol yanımda. Söylesene, senin gecelerin nasıl sevgili . Senin de gökyüzüne bakıp saatlerce konuştuğun oluyor mu? Kulağında çınlıyor mu? özlemlerin . Acının resmini duvarlara çiziyor musun ? Dibine ta en dibine batıp çıkıyor musun çaresizliğin. Dedim ya hani ; benim gecelerime kimsesizliği sen ektin . Her şeyini kaybetmiş birini görmek istersen eğer işte o benim.