پولاد اسماعیلی شروه دشتی - موال دشتی

احمد فقیه احمد فرزند غلام حسين اهل دهستان فقيه حسنان بلوک دشتی و از شاعران و ترانه سرايان معاصر فايز و محمد خان دشتی و ملا حسن کبگانی و فاضل جمی بوده است.او با شاعران معاصر خود حشر نشر داشته و گاهی با آن ها به مشاعره و بديهه گويی می پرداخته است.احمد فقيه نيز مانند ديگر شاعران منطقه از دلتنگی ها و ملالت های زمانه و ظلم و ستم روزگاران در شعر خود ياد کرده است و با همه نابسا مانی های وطنش مردم را با اشعار خود اميدواری ميداده است. به عارض داده جا ترکان خونخوار به گردن هشته یک فوجی، سیه مار هر آن کس بیم جان دارد نباید شود همسایه با این زلف و رخسار *** کشیدم محنت و اندوه حرمان چشیدم زهر هجر خوبرویان به امیدی که بعد از هجر، وصلی است ندانستم ندارد هجر پایان *** عجب بزمی است خوش بزم رفیقان فلک! این جمع را منما پریشان خدایا شام هجر هر یکی را مبدل کن به صبح وصل جانان *** فلک، گیرم که دمساز آید از نو دوباره بر سر ناز آید از نو کجا یاران رفته جمع گردند؟ گذشته عمر کی باز آید از نو؟ *** شما تازه جوان و مست و مغرور فقیه افسرده حال و خالی از شور رسوم و وضع و طرح عشقبازی ************************************* www.dahstiha.blogfa.com