Дунёи Гузарон...

Дунёи гузарон афсона аст, эй дил, Молу мулки ҷаҳон вайрона аст, эй дил. Таллову гавҳар ба касе намонад, Ин ҳама охир як баҳона аст, эй дил. (Бу дунё бир афсонадир, эй дил / Жаҳон малу мулки вайронадир, эй дил...) Шоҳон бирафтанд бо дасти холӣ, Нахурд касе ғояи безаволӣ. Қасрҳои тилло хок мешаванд, хок, Бигзарад ин умр, ин шӯру шодӣ. Дунёи гузарон, дунёи фано, Дар пайи молаш машав бевафо. Оромии дил, нури ҳақиқат, Инаст саодат, инаст сафо. (Keçici dünya, fani dünya / Malının ardınca düşüb hüzurunu itirmə...) Чашматро бикушо, ба дунё нигар, Умри одамӣ ҳаст чун як сафар. Ҳар чизи фаноро бигзор ва бигзашт, Зиндагӣ кӯтоҳ аст, эй ҳамсафар. Ганҷи ҳақиқӣ дар даруни туст, Оромии қалб қонуни туст. Даст бикаш аз ҳирсу аз ҳавасҳо, Имон ва ишқ ҳамхуни туст. Тиллову нуқра меравад аз даст, Танҳо маънӣ ва оромӣ ҳаст. Дар ин ҷаҳони пур аз ғуруру хашм, Хушбахт он кӯ, ба ҳақ пайваст. (Қизил олтин ва кумуш қўлдан кетади / Фатқат мано ва сокинлик қолади...) Дунёи гузарон... Ҳама чиз мегузарад... Танҳо оромии дил мемонад... Дунёи фано... Оромии дил...