Ciężkie życie pani Janiny w podlaskiej wsi

📖 „Kiedy umrę, kochanie...” Halina Poświatowska Kiedy umrę kochanie gdy się ze słońcem rozstanę i będę długim przedmiotem raczej smutnym czy mnie wtedy przygarniesz ramionami ogarniesz i naprawisz co popsuł los okrutny często myślę o tobie często pisze do ciebie głupie listy - w nich miłość i uśmiech potem w piecu je chowam płomień skacze po słowach nim spokojnie w popiele nie uśnie patrząc w płomień kochanie myślę - co też się stanie z moim sercem miłości głodnym a ty nie pozwól przecież żebym umarła w świecie który ciemny jest i który chłodny" ❤️ Radość, łzy (całe morze!), wzruszenie... Mnóstwo emocji towarzyszyło mi podczas rozmowy z panią Janiną Malinowską z Nowego Dworu. 💚 Od dziś przestaję narzekać, na cokolwiek. 💕 Życzcie pani Janinie bajkowych dni, niech odzyska sprawność w dłoni, niech jeszcze nam tworzy te piękne prace - niech żyje długo i szczęśliwie! Dziękuję!