Payidar Zaraman - Kar

kar kar vardı bir kayıp zaman cennetinde annem kırk yaşındayken filan yani şimdiki gibi öksürmüyorken kazım'ı elektrik çarpıp kazım ölmemişken şükrü gitmeden tam yirmi yıl önce işte burnumu siliyorken ben işte cenneti alànın tam ortasında belki hafif güney batısında aşık bir kar vardı... iyi koku alan tazılarımız ve kangal eniklerimizle birlikte rüzgar yavrusu ıslıklar çalıyorduk beyaz bir tuvalet giymiş gibiydi bizi kuşatan bu markaj altındaki resim erekte olmuş ağaçlar gördük allah'a uyup biraz daha gitseydik eğer biraz daha gidebilseydik biraz daha yani erebilirdik sırrın o madde uyuşturan küfüne havada bir şey vardı havada bizi kundağımıza saran annemiz gibi emziren ve ne kadar kalın örtü varsa donatan havada bir vahiy edası vardı biz orada Allah'ı iyi tanımaya meyilli uysal kompozisyonlardık kar güzel vardı damlarımızın koynuna kocası gibi yaslanan babası gibi sıvazlayan damlarımızı insana çeviren bir yüzü vardı anın kar vardı ve bir kez daha galip geliyordu demli çay demli çayın etrafında buluşturduğumuz o her şey o her şey orada bir çeşmeyi sudan azad etmiş gibiydi güneşin çirkin düşürüldüğü o tenha huzur o tenha esrar o mutfağında muhtemelen otaşı pişirilen yuva o yuva annemiz bir kez daha annemiz ve diğerlerimiz annemizin o uhrevi yaşmağı bütün o yerel tanrılar ve Allah evanghelos odyssey papathanassiou ve ali osman'gilin hayati o karın yamaçlarında erzağını depolamış karıncalar kadar hafiftik kar ürkütücü hafifti ve gaz lambaları tabi ki tabi ki de gaz lambaları karın kapattığı kapımız ve kapımızın içerisi sonra berrak bir öykü yaşamak sonra soba muhabbetleri soba yani kestanenin patatesin ve halkların kardeşliği soba gök kızıl bir cezbeye ardığında ardığında sekiz cennet saman depomuza çökelek çaya ardığında artık kar kapattığında köyü yerküreye eroin kullanmış bütün masallar yatıya kalırdı a bu ne leziz bir firdevs a bu ne şeker bir meva'ydı kar bembeyaz vardı buram buram kekik kokuyordu ölüm ölüm orada baldırları şehvet saçan bir kadın gibi ölüm orada göbelek kadar tatlı hayatı rüsva edercesineydi aman allah'ım kar yağdığında öksüz çocuklar ocağında otaşı pişirilmeyen yuvalar aman allah”ım yuvalar yuvalar ve anneler aman allah”ım sen bütün öksüz çocukların sen bütün öksüz çocukların ve öksüz olmayan çocukların sen hepimizin sen hepimizin ve topumuzun birden annesisin aman allah'ım yani...çokça aman allah'ım kar hayatımıza ne zaman yağsa ne zaman yağsa beynimizin mübarek zulalarına içinde çok büyük bir allah'la anam kezik'le ve kardeşlerimle bütün islam ve insan kardeşlerimle bir kez daha anam kezik'le gözyaşımızın içindeki o tanrısal tuzla birlikte yağardı ne zaman yağsa kar cin çarpardı şeytanın o insani emellerini şükrü otuz yaşında olurdu astım bronşitini yenerdi anam, babam akciğer kanserini ne zaman yağsa kar içinde çok büyük bir allah'la yağardı bizi çok bağışla n”olur çok kucakla bizi bizi de bir beyaz eyle karla tutuştur bizi yangınımız mübarek olsun Payidar Zaraman ----------------------------------------- Payidar Zaraman - Benazir şiirini dinlemek için    • Payidar Zaraman - Benazir   ----------------------------------------- Instagram:   / saidzeybek1   Twitter:   / saidzeybekk