Gdy mnie kochać przestaniesz... Pod Budą

''Gdy mnie kochać przestaniesz to powiedz! Powiedz..kiedy mnie kochać przestaniesz.. To się człowiek wypłacze jak człowiek w białym łóżku nad ranem. Nie przysyłaj mi listów ostatnich... Nie owijaj w bawełnę stów poru... lepiej siądźmy do cieplej kolacji pod okapem wieczoru. Na talerzach świecy blask dymi waza pełna gwiazd, a pod stołem kot się łasi coś stuknęło na tarasie... może wiatr! Piętro wyżej ćwiczą Lista, a zawiane towarzystwo gdzieś przed bramą wykrzykuje, stróż im tego nie daruje... stróż artysta! Posiedzimy tak sobie we dwoje pośród spraw których nigdy nie było! Potem w starym zacisznym pokoju znowu wyznasz mi miłość! Gdy mnie kochać przestaniesz bez racji... Powiedz o tym od razu... kochany! Wtedy zjemy kolejną kolację na wieczoru dywanie...''