Miel Cools - De Soldaat - 1965

Uit Zoeklicht 1965 op tekst van Louis Verbeeck - Emile (Miel) Cools (Herk-de-Stad 1935 – Hasselt 2013) was een Vlaamse zanger, gitarist en kleinkunstenaar. Hij wordt de 'Nestor van de kleinkunst' in Vlaanderen genoemd. Zijn bekendste nummers zijn Boer Bavo op tekst van Bert Broes , Houden van, De Troubadours, De Soldaat, Vader, Lied van Jan, De Zeven Zwanen en Niet Bang Zijn. ========================================================== Meer video's van Miel Cools ::    • Miel Cools  -  Live   Biografie : tekst en beeld en klank : https://vivavlaanderen.radio2.be/miel... Web :: http://www.mielcools.nl/ Tekst Een soldaat van Napoleon de Grote was het leger grondig beu. Hij had gestreden, gevochten en geschoten, il voulait bien être à deux En op een morgen was hij niet op het appel en de sergeant riep razend kwaad : mille tonnerre maar alle andere soldaten wisten 't wel, ze zegden droevig : "Hij is naar zijn pauvre mère" Leipzich, Moskou, Petrograd, zijn heel mooie namen, maar ik weet een kleine stad, waar wij nog nooit kwamen, Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt, en het standbeeld van een schrijver, en het meisje van m'n hart. Links, rechts, één, twee, leve de sergeant en ze wuifde met haar hand Een soldaat van Napoleon de Grote lag te slapen in het gras. Hij had nog net een liedeke gefloten waarvan 't de tekst vergeten was. En hij droomde dat hij stierf voor 't vaderland, en hij kreeg postuum wel honderd dekoraties, en ieder jaar werd er voor hem een vlam gebrand, en zijn oude moeder leefde praktisch gratis. Leipzich, Moskou, Petrograd, zijn heel mooie namen, maar ik weet een kleine stad, waar wij nog nooit kwamen, Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt, en het standbeeld van een schrijver, en het meisje van m'n hart. Links, rechts, één, twee, leve de sergeant en ze wuifde met haar hand Een soldaat van Napoleon de Grote die ontwaakte van de kou. In de buurt werd er plotseling geschoten, hij zei een akte van berouw. En hij strikte uit gewoonte aan zijn das maar toen floot er iets en alle vogels zwegen, en er was een heel klein gaatje in zijn jas en een klokje klepte ergens tien voor negen. Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt, en het standbeeld van een schrijver, en het meisje van z'n hart. Links, rechts, één, twee, leve de sergeant ze had nog steeds geen ring aan de hand.