ยากยิ่งสิ่งเดียว - สุนทราภรณ์

"ยากยิ่งสิ่งเดียว" — ผลงานระดับตำนานของวงสุนทราภรณ์ บทเพลงนี้นับเป็นอีกหนึ่งผลงานอมตะที่แสดงถึง "ลายเซ็น" อันเป็นเอกลักษณ์ของวงสุนทราภรณ์ได้อย่างชัดเจน ทั้งในด้านท่วงทำนองที่ละเมียดละไมของ ครูเอื้อ สุนทรสนาน และความคมคายในการร้อยเรียงถ้อยคำของ ครูแก้ว อัจฉริยะกุล ครับ มุมมองและเสน่ห์ของบทเพลง เนื้อหาของเพลงนี้มีความน่ารักและแฝงอารมณ์ขันที่เข้าถึงใจคนฟังได้ทุกยุคสมัย โดยมีประเด็นที่โดดเด่นดังนี้: • การเปรียบเทียบที่เห็นภาพ: เพลงเปรียบเปรยเรื่องการเรียนหนังสือ (แม่ ก.กา แม่ กน แม่ กก ฯลฯ) หรือการศึกษาตำรับตำราต่างๆ ว่าแม้จะยากเพียงใด ก็ยังสามารถ "บากบั่นหมั่นท่องจำ" จนสำเร็จได้ • ความย้อนแย้งที่แสนโรแมนติก: จุดหักมุมของเพลงอยู่ที่การบอกว่า วิชาการเหล่านั้นไม่ว่าจะเป็นโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ที่ยากเย็น ก็ยังง่ายกว่า "การเกี้ยวผู้หญิง" ซึ่งเป็นวิชาที่ไม่มีในตำราเล่มไหนที่จะสอนให้สำเร็จได้โดยง่าย • อัจฉริยภาพทางภาษา: ครูแก้ว อัจฉริยะกุล เลือกใช้คำที่สละสลวยแต่มีความเป็นกันเอง การหยิบยกชื่อ "สุนทรภู่" มาอ้างถึง ยิ่งทำให้เพลงดูมีระดับและมีความเป็นไทยที่หยอกเย้าได้อย่างน่าเอ็นดู ทำไมบทเพลงนี้ถึงยังคงไพเราะ? ด้วยจังหวะที่เบาสบายและเนื้อร้องที่เน้นการเล่าเรื่อง (Storytelling) ทำให้ผู้ฟังรู้สึกเหมือนกำลังฟังชายหนุ่มคนหนึ่งมานั่งปรับทุกข์ให้ฟังอย่างสุภาพ เป็นความโรแมนติกแบบสุภาพบุรุษสไตล์สุนทราภรณ์ที่หาฟังได้ยากในยุคปัจจุบันครับ เป็นบทเพลงที่ฟังเมื่อไหร่ก็อมยิ้มได้เสมอ และสะท้อนให้เห็นว่า "หัวใจ" คือเรื่องที่ซับซ้อนที่สุดจริงๆ ครับ