ศิลปะแห่งการใช้เคล็ดจากหัวใจของพระธรรม | พุทธทาสภิกขุ

บรรยายประจำวันเสาร์ ภาควิสาขบูชา พ.ศ. 2523 ชุด ศิลปะแห่งการครองชีวิต ครั้งที่ 12 เรื่อง ศิลปะแห่งการใช้เคล็ดจากหัวใจของพระธรรม วันที่ 28 มิถุนายน 2523 คำว่า "เคล็ด" มีคุณค่าหรือความหมายอันแท้จริงเช่นเดียวกับคำว่า "ศิลปะ" เคล็ดต่างๆ ที่ใช้ดับทุกข์ได้ที่เรียกว่า "ยาแก้สรรพโรค กินแล้วเป็นโรคอุดร" ยาหม้อนี้ประกอบด้วยเครื่องยา ๗ อย่าง แต่ละอย่างคือ "หัวใจของพระธรรม" ภัทเทกรัตโต คือไม่รู้ไม่ชี้ สำหรับจะเอามาเป็นเครื่องวิตกกังวลและระแวง เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นสำหรับผูกพันจิตใจให้ติดอยู่แล้วก็ต้องรู้จัก "ชั่งหัวมัน" เห็น "อย่างนั้นเอง" แล้วก็ถึงจุดหมายโดยไม่ต้องเดิน สำเร็จได้โดยไม่ต้องทำ "เคล็ด"อย่างยิ่งที่จะไม่เกิดความทุกข์ใดๆ ด้วยคำว่า "ไม่มีตัวกู ไม่มีของกู" พอเห็นกระแสแห่งปฏิจจสมุปบาทที่เคยน่าเอาน่าเป็น ก็ไม่น่าเอาไม่น่าเป็นอะไร โลกธรรมทั้ง ๘ ก็เป็นเพียงเกลียวแห่งการปรุงแต่ง ไม่น่าเอาไม่น่าเป็นอะไร ต้องมีปัญญาให้เห็นสุญญตาเห็นอนัตตาเพียงพอ จึงจะหา "ตายก่อนตาย" พบ "ดับไม่เหลือ" เรียกว่าปฏิจจสมุปบาทฝ่ายให้เกิดทุกข์ได้ดับ หยุด สิ้นสุดลง นำเครื่องยา ๗ อย่างมาใส่หม้อแล้วเสกคาถา สพฺเพ ธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย หัวใจของศาสนาถอดออกมาได้เป็น "เคล็ด" แล้วก็ใช้แก้ปัญหาดับทุกข์ได้ อ่านหนังสือธรรมโฆษณ์ของพุทธทาสหมายเลข 18ฏ ศิลปะแห่งการครองชีวิต #พุทธทาสภิกขุ #เสียงธรรมพุทธทาส