Ειμ' αϊτός χωρίς φτερά - Θέατρο Κεντρικόν, 1961

Στη «Μαγική πόλη» τού 1963, σε μια ηχογραφημένη πρόζα του, ο Μάνος Χατζιδάκις μιλούσε για τη «γριά», την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου δηλαδή, που τού είχε πετάξει κάτω απ’ την πόρτα τού σπιτιού του τους στίχους απ’ το «Είμαι αετός χωρίς φτερά» για να τους βρει και να τους μελοποιήσει. Έτσι λοπόν γεννήθηκε ένα από τα ωραιότερα, τα πιο δυνατά ελληνικά τραγούδια. Ύστερα, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης το τραγουδούε στη σκηνή τού θεάτρου «Παρκ» σε μια παράσταση γεμάτη με τραγούδια και μόνο τραγούδια των δύο κορυφαίων Χατζιδάκι-Θεοδωράκη, αλλά και δύο εντελώς καινούριων που τώρα ξεκινούσαν, τού Μάνου Λοΐζου και τού Χρήστου Λεοντή. Παράλληλα η Columbia θα κυκλοφορούσε και το δίσκο και ο «Αετός» θα συνδεόταν πια οριστικά με τη φωνή τού Μπιθικώτση. Όμως δεν ήταν ο Γρηγόρης ο πρώτος που το τραγούδησε. Είχε προηγηθεί το 1961 ο Διαμαντής Πανάρετος. Ένας νεαρός προστατευόμενος τού Χατζιδάκι, που δεν έκανε καριέρα, πρόλαβε όμως να πει τον «Αετό» και την «Λεμονιά» στην ταινία τού Σωκράτη Καψάσκη «Αγάπη και θύελλα». Τον ίδιο χρόνο, στις 22 Μαρτίου τού 1961, ο Μάνος Χατζιδάκις παρουσίασε το «Είμαι αετός χωρίς φτερά» και στο θέατρο «Κεντρικόν» τής πλατείας Κολοκοτρώνη στην πολυσυζητημένη συναυλία Θεοδωράκη σε έναν πράγματι μοναδικό συνδυασμό. Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγούδι, ο Μάνος Χατζιδάκις στο πιάνο, ο Μίκης Θεοδωράκης να διευθύνει την Ελαφρά Ορχήστρα τού ΕΙΡ και ο Μανώλης Χιώτης να σχολιάζει διακριτικά με το μπουζούκι του. Η αρχική ηχογράφηση που υπήρχε στην ταινιοθήκη τής Ραδιοφωνίας σβήστηκε με άνωθεν εντολή όταν απαγορεύτηκε ο Μίκης Θεοδωράκης μετά την 21η Απριλίου τού 1967. Ευτυχώς με τη βοήθεια τού ηχολήπτη Σπύρου Δανάλη είχα αντιγράψει πολύ νωρίτερα το κομμάτι σε δική μου μαγνητοταινία και έτσι διασώθηκε. Αυτήν τη σπάνια ηχογράφηση θα ακούστε κι εσείς τώρα, όπως μεταδόθηκε σε μια από τις Κυριακάτικες εκείνες εκπομπές μου στο Β’ Πρόραμμα, στο «Ράδιο Νοσταλγία».